dziedzictwo pokoju

cheszwan

2011-11-12T12:10:00.139+02:00

CHESZWAN, zwany także marheszwan, to miesiac, w ktorym nie ma zadnych swiat. Przedrostek mar oznacza gorzki i bywa dodawany do nazwy wlasnie ze wzgledu na ten brak okolicznosci, by swietowac.
W miesiacu Cheszwan rozpoczal sie biblijny potop, a rok pozniej w tym samym miesiacu sie zakonczyl. W tym miesiacu Bog powiedzial do Noego, wyjdz z arki, rozmnazaj sie, osiedlaj ziemie i przejmuj ja w posiadanie.
- - -

Film "With God on our side" to teoretycznie obiektywny film. Teoretycznie edukacyjny. Daje widzowi poczucie, ze w miare ogladania staje sie madrzejszy i podobnie jak ci, ktorych film poniza i osadza, staje sie ofiara manipulacji i propagandy, tyle ze z przeciwnej strony.

Narratorem filmu jest mlody chlopak, ktoremu 'otworzyly sie oczy' i ktory z dobrego serca chce otworzyc oczy reszcie swiata. Sprawa oczywiscie dotyczy Izraela. No i Palestyny, bo jakze by inaczej. Owy mlody czlowiek buntuje sie przeciwko bezmyslnemu chrzescijanstwu, ktore wymachuje w kosciele flagami Izraela i radosnie plasa do rytmow "Hava Nagila". Koncentruje sie na krzywdach wyrzadzonych rdzennej ludnosci palestyny i zacheca, by kazdy nasladowca Chrystusa pomyslal dwa razy, zanim kolejny raz powie, ze wspiera Izrael.

Co jest nie tak na zalaczonym obrazku?

Najgorsze jest to, ze na pierwszy rzut oka film wydaje sie wartosciowy. Narrator podaje fakty, odwoluje sie do historii i przedstawia wydarzenia, ktore mialy miejsce na tej ziemi. Czy to wszystko jest prawda? Owszem, wiekszosc jest. Ale to prawda bardzo wybiorcza i niescisla. Brakuje wielu informacji o tym, jak naprawde powstalo panstwo Izrael oraz jakich krzywd i niesprawiedliwosci dopuscily sie narody arabskie. Niescisle sa takze fakty odnosnie zamieszkania tej ziemi w poprzednich wiekach.

Natomiast glownym bledem autora jest wykluczenie samego Pana Boga i Jego Swietego Slowa z tej debaty. Przeduchawiam? Na tej ziemi, a szczegolnie na TEJ Ziemi, NIE MA czegos takiego jak przeduchawianie. Wszystko jest duchowe, czy tego chcemy czy nie, czy to widzimy czy nie. Oczy swietego Boga zawsze beda zwrocone na ten skrawek ziemi. I tak samo jak Boze serce zawsze bedzie pelne milosierdzia i laski, tak samo Jego serce jest wierne i sprawiedliwe wobec obietnic, ktore zostaly dane "na wieki" (cytat z Bozego Slowa).

Jesli natomiast chcemy sie koncentrowac nie na Bozym planie wobec ludzkosci i Jego milosci do narodu, ktory, tak, nadal jest zagubiony, to warto wiedziec o pewnych niescislosciach w filmie.

Autor mowi o zydowskich immigrantach z Europy, ktorzy jako obcy zalozyli panstwo w nieswojej ziemi. Autor zapomina, ze ziemia izraelska byla juz w tym czasie zamieszkana przez zydow immigrantow ze swiata arabskiego - wygonionych, wypedzonych z krajow muzulmanskich, ktorzy na obszarze calej naszej planety nie mieli swojego miejsca. Zatem powrocili tam, gdzie kierowal ich sam Bog od samego poczatku. Tych uchodzcow z krajow muzulmanskich bylo znacznie wiecej niz zydow europejskich.

Palestynczycy nie sa uchodzcami. Przede wszystkim, zeby byc uchodzca, trzeba przynalezec do istniejacego narodu. Narod palestynski nie istnial az do drugiej polowy dwudziestego wieku, kiedy dopiero Jasser Arafat zaczal uzywac tego okreslenia w odniesieniu do ludnosci arabskiej (wczesniej slowem "palestynczyk" okreslano ZYDA, ktory mieszkal w ziemi). Jesli natomiast przyjac, ze obecnie, ze wzgledu na Autonomie Palestynska, jest narod palestynski, to nadal uchodzcami nie sa, bo definicja uchodzcy jasno precyzuje, ze uchodzca mieszka poza swoim panstwem lub owego panstwa nie ma. Natomiast Palestynczycy mieszkaja w 'swojej' ziemi, a nawet maja swoje panstwo. Ktore? Mandat Palestyny obejmowal obszar Izraela i Jordanii, zatem Jordania jest panstwem palestynskim.

W calym filmie nie ma mowy o radykalnym Islamie i terroryzmie. Film wspomina, ze na terenie Izraela znacznie spadla liczba Chrzescijan, ale autorzy zapomnieli wspomniec, ze jest to glownie za sprawa muzulmanskich atakow, a nie powstaniem zydowskiego panstwa.

Podroznicy z wieku dziewietnastego opisywali ziemie palestyny jako slabo zamieszkane i slabo zagospodarowane. Rzadko spotykane wioski byly nierozwiniete i skromne. Jak wytlumaczyc nagly wzrost i przywiazanie do ziemi jakze licznej ludnosci arabskiej od polowy wieku dwudziestego?

Zainteresowanych tematem zachecam do zapoznania sie z doskonalym dokumentem, ktory zostal spisany w odpowiedzi na film "With God on our side" (dokument wylacznie w jezyku angielskim). Mozna go znalezc tutaj. Tych z was, ktorzy nie rozumieja angielskiego lub nie maja czasu na czytanie calego dokumentu, zachecam po prostu do modlitwy o Izrael i palestynczykow - o pokoj, poznanie prawdy, wzajemny szacunek, a przede wszystkim, zrozumienie Bozego Slowa i zrozumienie, ze Boza milosc i Boza wiernosc nie wykluczaja siebie nawzajem.

tiszri

2011-10-18T14:35:00.002+02:00

TISZRI to najbardziej "swiateczny" miesiac z calego roku.
Az 13 dni uwaza sie za swiateczne, z czego siedem jest niepracujacych. Mimo ze rozpoczyna cywilny rok zydowski i w nim zmieniamy date kolejnego roku, to nazywa sie miesiacem siodmym - poniewaz rok biblijny rozpoczyna sie wiosna, od miesiaca Nisan. Oczywiscie pierwsze swieto to Rosz Haszana (nowy rok), potem Jom Kippur (Dzien Pojednania), a nastepnie mamy caly tydzien Sukkot (Swieto Namiotow) i Simchat Tora (Radosc Tory).
- - -

W czerwcu tego roku pisalam o zydowskim pielegnowaniu pamieci i o probach uwolnienia zydowskiego chlopca z rak Hamasu (wpis Pei). Byla to piata rocznica jego porwania i ludzie zaczynali podupadac na duchu. Wielu zaczynalo watpic, czy Gilad Shalit jeszcze zyje. Ponad piec lat przebywal w niewoli, z dala od swojego narodu, rodziny, kogokolwiek z wlasnego narodu, nawet czerwony krzyz ani negocjatorzy nie mieli do niego dostepu, ani zadnych informacji o nim. Wielu Izraelczykow wywieralo presje na premierze Netanyahu, ze zydowskie zycie warto ratowac nawet wypuszczajac na wolnosc setki terrorystow. Inni (rowniez slusznie) sie temu sprzeciwiali mowiac, ze taka wymiana grozi kolejnymi porwaniami.

I nagle... przelom. Wiadomosc z ostatniej chwili: Gilad wyjdzie na wolnosc! Na dzien przed swietami Sukkot (Swieto Namiotow) emocje siegnely szczytu, kiedy publicznie ogloszono, ze wymiana wiezniow jednak nastapi! A emocji temu towarzyszylo wiele... czy faktycznie go wypuszcza? Czy oddadza zywego, czy tylko cialo? Co sie stanie z wypuszczonymi wiezniami? Z jakim skutkiem?

Izrael zobowiazal sie do wypuszczenia 1027 wiezniow, z czego kilkaset odsiadywalo kare kilku dozywoci, co znaczy, ze byli winni smierci wielu ludzi (czyli winni zamachow terrorystycznych). Decyzja ta zostala najtrudniej przyjeta przez rodziny ofiar tych zamachow. Wielu skomentowalo, ze choc ciesza sie ze wzgledu na rodzine i bliskich Gilada, to mimo wszystko ta wymiana jest triumfem terroryzmu. Zagrozenie zycia w Izraelu ponownie wzrasta...

18 pazdziernika, we wtorek, prawie caly Izrael siedzial przyklejony do telewizorow lub komputerow. Od rana wszyscy wyczekiwali chociaz migawki, ktora pokazalaby wytesknionego zydowskiego chlopca. Podjeto decyzje, ze wymiana bedzie miala miejsce w Egipcie - terenie stosunkowo neutralnym dla obu stron. Najpierw Izrael przewiozl czesc wiezniow autobusem za Egipska granice, wtedy Gilad mial zostac uwolniony, a po badaniach medycznych Gilada reszta wiezniow miala zostac wypuszczona na wolnosc (zgodnie z ustaleniami, nie wszyscy mieli trafic do Autonomii Palestynskiej - niektorych zgodzily sie przyjac takie kraje, jak Jordania lub Szwecja...).

Wiele lez poplynelo, kiedy kazda izraelska stacja telewizyjna oraz media internetowe pokazaly pierwszy obraz watlego, ale zywego chlopca w czapce z daszkiem. Gilad szedl o wlasnych silach, a wszyscy wokol z niedowierzaniem przygladali sie temu, co mialo miejsce. Blady, wystraszony i slaby, ale zywy! Jak sie wraca do rzeczywistosci po pieciu latach braku kontaktu ze swiatem? Piec lat to bardzo, bardzo duzo... szczegolnie, kiedy traci sie piec lat w wieku 20-25 lat. Przyjaciele Gilada skonczyli szkoly, wyszaleli sie, niektorzy zalozyli rodziny, podrozowali... Gilad dopiero uczy sie zyc jako dorosly.

Chudziutki Gilad wita sie z premierem Netanyahu juz na izraelskiej ziemi

Kiedy wypuszczeni na wolnosc terrorysci (wygladajacy na zdrowych i silnych) wracaja do swoich domow, juz z autobusu wykrzykuja: jeszcze wam pokazemy, misja ktorej nie skonczylismy zostanie doprowadzona do konca, Izrael zniknie! A mieszkancy Gazy nawoluja: chcemy kolejnego Gilada, porwiemy nastepnego, zeby wypuscili reszte wiezniow. Zachod odwraca glowe.

W Izraelu zapanowala radosc, ale tez specyficzna cisza. Watla postac Gilada sprawia, ze caly narod przyjal postawe bardzo spokojna, pelna wzruszenia. Jak mlody ojciec, ktory pierwszy raz bierze na rece niemowle. Jak ogrodnik, podnoszacy zranionego ptaszka. Slonce niesmialo wygladajace zza chmur tak jakby samo mowilo: pozwolcie mu spac. Niech odzyje.

W izraelskim wojsku rowniez zapanowaly pokoj i radosc. Mlodzi zolnierze odetchneli z ulga: jesli cos mi sie stanie, jest nadzieja. Nie zostawia mnie. A zarazem pojawia sie powazny dylemat moralny, na ktory wzdrygnely sie swiaty zydowskie i chrzescijanskie. Czy izraelskie wojsko bedzie pierwsza komorka, ktora wprowadzi czipy identyfikacyjne? Doswiadczenie z Giladem bylo ciezka lekcja dla Izraela. Kompletna bezradnosc w poszukiwaniu mlodego chlopca postawila wladzom powazna pytanie: czy uzyjemy przyrzadow naprowadzajacych, zeby moc szybciej odnalezc nasze dzieci?

Kiedys myslalam, ze jak pojawi sie nawet pomysl wprowadzania czipow, zgodnie z biblijnymi proroctwami, to jawnie i bezsprzecznie sie im sprzeciwie. Takie to bylo dla mnie proste, czytajac Biblie. Dzisiaj widze, ze pewne dylematy nie sa juz takie czarno-biale. Jezeli taki czip w przyszlosci uratuje zycie niejednego zydowskiego chlopca, to nie mialabym odwagi sie temu sprzeciwic. I w ten sposob biblijne proroctwa beda sie wypelniac, nawet jesli czasem sie nam wydaje, "kto, ja, Panie? moze inni, ale nie ja!" A kur jeszcze nawet nie zapial...

taw

2011-09-30T10:04:00.002+03:00

Taw to ostatnia litera hebrajskiego alfabetu.
Liczba 400.

Znak pisany na czolach, zgodnie z Ezechielem 9:4. Ci nie zostana zniszczeni.

Wiecznosc,
Taw wykracza poza nasze istnienie.

Znak. Pelnia kregu zycia, duchowy krag prawdy.

Zupelnie bez planowania tego (a nawet bez wczesniejszej swiadomosci tego) ostatnia litera alfabetu w tym blogu przypadla mi akurat na czas, kiedy obchodze pierwsza rocznice mojego pobytu w Izraelu. Historia zatoczyla kolo. Kompletny rok opisany w kompletnej ilosci wpisow wedlug liter alfabetu. To lubie. :) 22 wrzesnia minal rok od mojej przeprowadzki (wczesniejszy czwartek), a 29 wrzesnia (ostatni czwartek) obchodzilismy Rosz Haszana - nowy rok zydowski.

Duzo ludzi mnie pyta, co sie w moim zyciu zmienilo, co ten rok przyniosl, co bylo w nim najwazniejsze, co najmilej wspominam... Wiec dzisiaj troche luzniej, nie politycznie (moze politycznie niepoprawnie) i bardziej osobiscie. Postaram sie troche podsumowac caly ten moj 'alfabet'.

Gdy przyjechalam do Jerozolimy rok temu (po wczesniejszym wielokrotnym odwiedzeniu Izraela, a wiec szoku nie bylo), wiele osob mnie przestrzegalo, ze Jerozolima oczyszcza ludzi, jak ogien zloto. Karmiono mnie historiami o licznych doswiadczeniach ludzi i ostrym szlifowaniu. Nie watpie, ze cos w tym jest... Moj charakter z cala pewnoscia duzo w tym roku zyskal. Ale majac swiadomosc, ze jestem w centrum Bozej woli dla mojego zycia, nawet nie pamietam co bylo "nie tak". Patrzac wstecz, widze ogrom blogoslawienstw i wielka laske, jaka moj Tato w Niebie mi okazuje.

Jak to kiedys pieknie ujeto w jubileuszowej reklamie pewnej firmy:
"Wszystkich, ktorzy mysleli ze sie nam nie uda, serdecznie przepraszamy." :)

Ja od siebie dodam: wszystkim, ktorzy sie o mnie modlili i modla, wszystkim, ktorzy o mnie pamietaja i mnie blogoslawia (slownie, praktycznie, materialnie, duchowo), wszystkim, ktorzy mi towarzyszyli i towarzysza - dziekuje. Bedzie wiecej. :)

Choc to bylo do przewidzenia, dopiero teraz do mnie dociera, ze Jerozolima jest domem. To brzmi jak frazes czasami, ale badzmy szczerzy... zdajemy sobie sprawe, jakie to prawdziwe, kiedy sie denerwujemy, ze "ktos ubrudzil szybe w windzie", bo to przeciez nasza winda. A wyprzedaz w supermarkecie wprawia nas w ekstaze, bo proszek do prania bedzie tanszy o pol szekla... No i o kazdej porze dnia i nocy bezsprzecznie wybralibismy Arome niz Starbucks, bo Aroma jest "nasza" i najlepsza. Rosyjski kierowca zadaje mi pytanie po hebrajsku, ja odpowiadam po polsku i wszystko jasne.

Jak obchodzilam rocznice i nowy rok? Z przyjaciolmi, na miescie, nad morzem martwym, z malymi dziecmi, z ogromem jedzenia i wina, z muzyka, z chrzescijanami, z zydami, z czerwonymi paznokciami, z izraelska flaga, z gazeta codzienna, z usmiechem. :)

Jestem blizej.
Boga, Swiatyni, Powrotu Krola. Wlasnie to ten rok zmienil. Niekoniecznie zalezne od miejsca, a jednak. Znajac slabosci i wady Izraela, nie stracilam nic z milosci. Z jednej strony mniej angazuje emocje w dyskusjach slownych, z drugiej, czesciej wlacza mi sie swiety gniew jak czytam wiadomosci. Taki swiety gniew, jak ktos krzywdzi kogos, kogo kochasz. Izrael jest w moim sercu, nawet jesli nie jest latwy. Znam (i kocham) wielu arabskich chrzescijan, wiem o palestynskich trudnosciach, ale co to zmienia w Bozym planie? Ten rok tylko to potwierdzil w moim sercu - narod zydowski jest bardzo normalny, to tylko Bog Izraela jest niezwykly! I o to chodzi, i o to chodzi... A Zydow nadal kocham, razem z ich fredzlami, karabinami, klaksonami i papierosami.

Przez ten rok Pan Bog pozwolil mi poznac ocalalych z Holokaustu. Mlodych zolniezy. Palestynskich pastorow. Rosyjskich emerytow. Zydowskich koneserow sztuki. Nawroconych beduinow. Franciszkanskich braci. Wolontariuszy z calego swiata. Emigrantow etiopskich. Zwyklych moich rowiesnikow.

Na ostatnim nabozenstwie w kosciele King of Kings, wykladowca powiedzial fajna rzecz: "Niewazne jakie bylo twoje zycie do tej pory - obojetnie czy wspaniale, czy raczej trudne i bolesne... Rozpoczelismy rok 5772 i uwierz w swoim sercu, ze to bedzie najlepszy rok twojego dotychczasowego zycia."

AMEN.
Nowy rok juz sie zaczal - najlepiej. :)

szin

2011-09-20T10:00:00.002+03:00

Szin (ang. shin)

Boza moc.Pierwsza litera imienia Shaddai.
Wszechmogacy. Zabezpieczajacy. Wystarczajacy.

Szin jak szabbat. Szin jak szalom. Doskonalosc.

Zab umieszczany na mezuzach, na wszystkich odrzwiach domow zydowskich.

Trwa wlasnie bardzo strategiczny tydzien dla Izraela i wszyscy powinismy o tym wiedziec, bo dotyczy to proroczych slow o narodach (czyli o nas).

Nasze stanowisko w tej sprawie jest rownie wazne jak decyzje podejmowane na najwyzszych szczeblach rzadow tego swiata.

W czwartek odbedzie sie antysemicka konferencja ONZ 'przeciw rasizmowi' Durban III. Polski rzad zdecydowal, ze nie bedzie bral w tym udzialu, za co oddajemy chwale Panu Bogu! (pare dodatkowych informacji - kliknij tutaj).

W piatek na Zgromadzeniu Ogolnym ONZ w Nowym Jorku wystapia Mahmoud Abbas (Palestyna) i Binyamin Netanyahu (Izrael), oraz prawdopodobnie odbedzie sie glosowanie w sprawie bezprawnego uznania istnienia panstwa palestynskiego w ramach jednostronnie okreslonych granic.

Dlaczego ten ruch jest tak wazny:

1. Przede wszystkim, potencjalne panstwo palestynskie nie ma ustalonych granic. Tak zwane "granice sprzed 1967 roku" nigdy granicami nie byly i nimi nie sa w obliczu prawa miedzynarodowego - byly zaledwie linia wstrzymania ognia i nadal sa poddane dyskusji. Zatem uznanie przez ONZ Palestyny w tych granicach bedzie powazna przeszkoda we wszystkich negocjacjach na przyszlosc.

2. Czesto powtarza sie, ze wniosek Abbasa jest jednostronny - to slowo obecnie w Izraelu dziala jak plachta na byka, poniewaz Izrael nie mial nic do powiedzenia w sprawie wniosku. Na dodatek wystapieniu Abbasa przeciwny jest takze palestynski Hamas, ktory twierdzi, ze z nimi nikt na ten temat nie rozmawial. Kogo zatem reprezentuje Abbas? Tylko Zachodni Brzeg? Tylko partie Fatah? Pomijajac teraz wszelkie kwestie wrogosci miedzy dwoma narodami, nie zapominajmy, ze nadal mowimy o ziemiach izraelskich. Dopoki na tym miejscu nie ma i nie powstalo inne panstwo, doputy to JEST Izrael. Jednostronny wniosek Abbasa w normalnych warunkach bylby odebrany za absurdalny.

3. Glosowanie narodow na Zgromadzeniu Ogolnym ONZ jest prawnie bez znaczenia i nie ma mocy sprawczej. O faktycznym statucie Palestyny (wzgledem ONZ) i przyjeciu jej do ONZ moze zdecydowac jedynie Rada Bezpieczenstwa (czlonkowie stali: USA, Rosja, Chiny, Francja, Wielka Brytania oraz 10 czlonkow niestalych). Dlaczego wiec tyle szumu wokol glosowania ogolnego? Palestynczykom zalezy na jawnym poparciu ze strony narodow, opowiedzeniu sie po czyjej stronie stoja. Jest to dla nich wazne ze wzgledu na przyszlosc, by wiedziec na kogo moga liczyc i czego sie spodziewac, oraz by moc wywrzec odpowiednia presje na pozostalych.
Mysle, ze nie musze tlumaczyc, jakie to bedzie mialo ogromne implikacje duchowe dla kazdego z narodow, ktore beda wrogie Izraelowi: Ks. Powt. Prawa 30:7.

4. Nawet jesli cale ONZ poprze Palestyne, chocby i nawet Rada Bezpieczenstwa to zrobila, nawet jesli Abbasowi uda sie osiagnac w ONZ wszystko, co sobie umyslil, to na koniec dnia i tak musi wrocic do tej samej ziemi i do tych samych negocjacji. Palestyna nadal nie bedzie istniec. Co zatem sie zmieni? Oczekiwania i roszczenia Palestynczykow, poczucie samosprawiedliwosci i bezkarnosci.No i wraz z czlonkostwem w ONZ wzrosnie ich "zdolnosc manipulacyjna".

5. Nowe panstwo, ktore palestynczycy chca, zeby ONZ uznalo za swojego czlonka, mialoby swoja stolice w Jerozolimie. Zaakceptowanie tego wniosku oznaczaloby poparcie ONZ dla podzielenia lub odebrania Izraelowi Jerozolimy, co byloby juz kompletnie bezwstydnym dzgnieciem narodow w Boza zrenice.

Dzisiaj rano do Ambasady Chrzescijanskiej niektorzy z nas przyszli do pracy pare godzin wczesniej, na modlitwe. Ja sama do konca nie bylam pewna czy uda mi sie wstac tak wczesnie, ale Pan Bog ewidentnie chcial mojej uwagi dzisiaj rano (najpierw obudzily mnie muzulmanskie modly, potem koguty z pobliskiego "domowego zoo" i na koniec najwytrwalszy komar na swiecie, ktory w efekcie zostal przeze mnie przeklety). Suma sumarum, bylam w gotowosci bojowej juz przed 6 rano, co w moim zyciu zdaza sie raz na pare lat.

Oczywiscie modlilismy sie o bezpieczenstwo dla Izraela i Jerozolimy, ale tym razem w szczegolnosci o dojrzalosc i wstrzemiezliwosc dla Sil Obronnych Izraela. Mozemy przewidziec, jakie beda dzialania palestynczykow i wszystkich sasiadow po posiedzeniu ONZ, dlatego modlimy sie o reakcje na to ze strony izraelczykow. Potrzebuja madrosci i wyciszonego umyslu, by nie reagowac w emocjach, ale tylko na poruszenie Ducha. To bedzie ogromnym wyzwaniem, bo jak zwykle narody nie beda zwracaly uwagi na palestynskie prowokacje, natomiast reakcja Izraela bedzie komentowana przez caly swiat.

Pan Bog pokazal mi tez role Polski w tym calym chaosie. Prezydent Komorowski jest obecnie w Nowym Jorku. Juz wczesniej ogloszono, ze Polska nie wezmie udzialu w antysemickiej konferencji Durban III. Doszla do nas tez informacja, ze w glosowaniu w sprawie panstwa palestynskiego, Polska bedzie przeciw. To bardzo wazne i bardzo dobre informacje, ale nasz boj modlitewny musi trwac dalej! Polska nie moze opasc z sil w tych waznych momentach i ktos musi podtrzymac jej ramiona. Gdy modlilam sie dzisiaj rano o Polske i naszego Prezydenta, przyszlo do mnie slowo z Izajasza 61 o zawoju zamiast popiolu, a konkretniej slowa z tlumaczenia angielskiego: piekno zamiast popiolu (beauty for ashes). Pan Bog umozliwil ponowne nawiazanie relacji miedzy Polska i Izraelem. Obecna wiernosc Polski jest godna nasladowania, ale wymaga wstawiennictwa i duchowej ochrony. Nie zapominajmy o tym.

Na ostatniej konferencji prasowej, w ktorej uczestniczylam, dotyczacej prawa Izraela do ziemi, jeden z mowcow, Nikolas Rostov, amerykanski ekspert w temacie obrony narodowej, powiedzial bardzo wazna rzecz (parafraza - wolne tlumaczenie): "Wszelkie prawo musi sie wywodzic z jednego, absolutnego fundamentu prawnego. Domagajac sie praw trzeba uznac prawa oponenta, w innym przypadku wszelkie prawo traci swoja moc, lacznie z tym, ktorego sie domagamy." Rostov odniosl sie do palestynskiej wladzy, ktora rzadajac miedzynarodowego uznania dla siebie, rownoczesnie odmawia uznania Izraela jako panstwa zydowskiego.

Slowa Rostova sa prawdziwe takze w kontekscie praw duchowych. Czy ignorujac niektore prawa, mozemy oczekiwac, ze inne prawa beda dzialaly na nasza korzysc? Jak mozemy oczekiwac Bozego blogoslawienstwa, jesli uwazamy, ze Boze prawa wobec Izraela sa nieistotne?

Na koniec chce jeszcze zacytowac dyplomate izraelskiego, Zvi Mazel, ktory byl ambasadorem Izraela w Egipcie i Szwecji, rowniez z wczesniej wspomnianej konferencji prasowej:
Mozemy napisac wiele ksiazek o miedzynarodowej dyplomacji, ale to wszystko traci wszelkie znaczenie w obliczu Islamu. Islam nie funkcjonuje wedlug zasad dyplomacji, ani wedlug prawa miedzynarodowego… Wszystkie kraje muzulmanskie wychowuja swoje nowe pokolenia w przekonaniu, ze kazdy, kto reprezentuje inna religie, inna kulture, jest wrogiem. To powazny problem. Mowimy o milionach ludzi, ktorzy wierza w swieta wojne, wierza w swoja dominacje i ostateczne zwyciestwo. Co najbardziej mnie martwi, to ze 130 panstw (na Zgromadzeniu Ogolnym - przyp. red.) bedzie glosowalo za panstwem palestynskim bez wzgledu na to, co Abu Mazen powie. Czy te kraje zdaja sobie sprawe, jakie tego beda implikacje na platformie miedzynarodowej i sytuacji na Bliskim Wschodzie? Prawdopodobnie nie. Pewnie nawet nie wiedza, ze poruszaja sie przeciwko rezolucji 242. Ten ruch niszczy wszelkie negocjacje i prospekt rozmowy. 50 z tych krajow to kraje islamskie, wiec wiemy, ze nas nienawidza. Ale pozostale 80? Tez nas nienawidza? Czy mysla, ze jesli zaglosuja za Palestyna, to terror im nie bedzie zagrazal? To powazne pytania, na ktore nie mam odpowiedzi. W ostatnich latach ONZ ustanowilo 23 rezolucje, ktore sa wrogie panstwu Izraelskiemu. W 1973 roku (po wojnie Jom Kippur - przyp.red.) wiekszosc krajow afrykanskich ochlodzilo swoje relacje z Izraelem. Dlaczego? Bo panstwa arabskie obiecaly im tansza rope. Oczywiscie zadne ropy nie dostalo, ale krzywda sie stala: Izrael stracil dobre kontakty z Afryka. Czy teraz ma miejsce cos podobnego? Czy Islam obiecal krajom Ameryki Poludniowej i krajom Europejskim, ze im terror nie grozi? Czy taka obietnica zostanie spelniona?

resz

2011-08-29T09:47:00.002+03:00

Resz (ang. pisownia resh)

Wynurzajaca sie glowa. Niedosyt.

Skrot/symbol tytulu "rabbi". Nauczyciel.

To znak wyzszej swiadomosci, ktora moze prowadzic do samozniszczenia lub madrych decyzji.
Glowa.

Dzisiaj, zamiast pisac o tym, co sie dzieje i gdzie jestem, chce tutaj odpowiedziec na bardzo wazne pytanie:
dlaczego nigdy nie zaloze kefiji, czyli tzw. chusty "arafatki"

Wszyscy ja znamy z widzenia - bo wszedzie jest ich coraz wiecej. Nowa moda, w arafatkach zaczynaja chodzic nawet dzieci w szkole podstawowej. Watpie, zeby ktorekolwiek z nich mialo jakiekolwiek pojecie o tym, z czym owy symbol sie wiaze, skoro nawet wiekszosc ich rodzicow nie umie polaczyc pewnych faktow. Tymczasem mlodziez widzi w nich manifestacje swojego indywidualizmu- w podobnym celu nosza koszulki z twarza marksisty i mordercy Che Guevary.

Czarno-biala kratkowana chusta od lat jest symbolem palestynskiej tozsamosci i nacjonalizmu. Inne kolory sa luzno kojarzone z innymi ruchami bliskowschodnimi - bialo-czerwona kratka, niegdys kojarzona z Jordania, dzisiaj jest takze symbolem palestynskiego Hamasu, terrorystycznej organizacji rzadzacej Strefa Gazy (czarno-biala, najczesciej uzywana przez Yassera Arafata, pozostala w rekach palestynskiego Fatahu). Zielono-biala coraz czesciej jest utozsamiana z sympatiami wobec islamskiego Dzihadu, czyli swietej wojny (kolor zielony jest powszechny w Islamie i czesto kontrastowo zestawiany z niebieskim - kolorem zydowskim i izraelskim).

Kefija stala sie znakiem rozpoznawczym Yassera Arafata, przywodcy palestynskiego z lat 1996-2004 i zalozyciela partii Fatah (1959), czyli czynnego aktywisty palestynskiego juz od lat 50-tych. Arafat chcial, by owa typowa arabska chusta stala sie symbolem palestynskiej sily i nawet jej ulozenie na glowie nigdy nie bylo przypadkowe: specyficzne ulozenie w trojkat opadajacy na prawie ramie symbolizowalo ksztalt terytorium, ktore Palestynczycy uznaja za swoja ziemie.

Ludzie zachodu kloca sie, ze to zwykla chusta i twierdza, ze jak zwykle konserwatysci demonizuja zwykla rzecz, w tym przypadku bardzo popularny na Bliskim Wschodzie szal. To prawda, ze kiedys owy szal byl powszechnie uzywany, nie tylko przez Arabow ale takze przez Zydow i nomadow. Jednak od wielu lat symbol ten nie jest juz niewinny, podobnie jak skrzyzowany mlot i sierp nie jest zwyklym obrazkiem narzedzi. Zachod moze pozostac wobec tego obojetny, ale nie jest w stanie zaprzeczyc faktom, ktore potwierdza sama ludnosc arabska.

Wedlug Arabow, a przede wszystkim Palestynczykow, kefija jest symbolem kulturowym i religijnym. Wszedzie na swiecie kefija jest znakiem rozpoznawczym osob, stojacych solidarnie z Palestyna i wrogich Izraelowi. Jak na ironie, chusta uzywana przez europejska mlodziez jako "znak pokoju", na Bliskim Wschodzie jest rekwizytem osob zaangazowanych w dzialalnosc wojenna i terrorystyczna. Noszenie kefiji jako zwyklej chusty nie jest ok - tak samo jak nie jest ok noszenie rozanca na szyi jako koralikow.
Rozaniec to nie bizuteria. A kefija to nie szalik.

kof

2011-08-07T12:53:00.010+03:00

Kof.

Ucho igielne. Malpka. Sprzedaz.

Symbol abstynencji i samokontroli.

Litera o wartosci 100.

Kof oznacza takze dzieci obietnicy.

Jest w Izraelu pewna szczegolna grupa ludzi. Potomkowie plemienia z Izraela, ktore przetrwalo i zachowalo wiare w Etiopii, przez setki lat.
Moze to wlasnie te dzieci obietnicy.

Z poczatku trudno mi bylo uwierzyc, czy to aby napewno ludnosc zydowska. W tak odleglym miejscu, i tak odmienna grupa ludzi? Oczywiscie bylam pod wrazeniem ich determinacji w utozsamieniu sie z narodem zydowskim i Izraelem, ale myslalam, ze byl to zaledwie efekt ich tesknoty za domem, ktorym Izrael mogl sie stac oraz za Bogiem, ktory przejawia sie przez pisma hebrajskie, jako Ten, ktory sie troszczy i jest wierny. Ale nie znalam ich historii.

Teorii jest wiele. Dzieci Salomona i Krolowej Saby... wiezniowie z okresu niewoli... zaginione plemie... uchodzcy z Jerozolimy, ktora zostala zburzona przez Rzymian...

Ale tak naprawde nie ma znaczenia, ktora teoria jest prawdziwa. Prawdziwe natomiast jest to, o czym wczesniej nie wiedzialam, ze przez setki lat Felaszowie (tak sie nazywa owy lud etiopski) zachowali Pisma, tradycje, a przede wszystkim wiare. Zostali odizolowani od reszty ludow etiopskich (albo odizolowali sie sami, ze wzgledu na praktyki religijne, w tym takze zasady zywienia) i stworzyli specyficzna grupe, inna niz wszystkie wokol. Obchodzili swieta biblijne, czytali Tore, modlili sie o Jerozolime - wszystko zanim do plemienia dotarli biali misjonarze.

W roku 1984 Izrael rozpoczal akcje ewakuacji Felaszow z Etiopii. Ich sytuacja w tym kraju afrykanskim byla coraz trudniejsza, wszedzie panowal glod, a presje islamistow stawaly sie nie do zniesienia. W koncu izraelski rzad postanowil uznac ich za "swoich" i przyjal na swoje ziemie. Operacja Mojzesz z 1984 roku i Salomon z roku 1991 przetransportowaly wielu Zydow etiopskich do Izraela w ekspresowym tempie - glownie ze wzgledu na naciski i brak przychylnosci ze strony rzadzacych w Etiopii (w czasie drugiej operacji Etiopia byla w trakcie wojny domowej). W 2003 w koncu pozwolono do Izraela przybyc rowniez plemieniowi Felasz Mura - zydow etiopskich, ktorzy przyjeli chrzescijanstwo.

Niestety samo przeniesienie do ziemi izraelskiej nie jest happy endem dla wielu etiopczykow. Wiekszosc ma ogromne trudnosci, zeby sie zintegrowac z nowym spoleczenstwem. Braki w wyksztalceniu, powszechny analfabetyzm, nieumiejetnosc wykonywania podstawowych prac a takze poslugiwania sie wynalazkami cywilizacji bardzo utrudnia im zycie. W porownaniu do tych wyzwan, nauka jezyka hebrajskiego jest najmniejszym problemem. Dlatego tez wszyscy immigranci z Etiopii po przyjezdzie do Izraela trafiaja do tzw. centrow absorpcji. Wielu przebywa w takim centrum dwa lata, w czasie ktorych ucza sie jezyka, poznaja kulture i zasady funkcjonowania spoleczenstwa.

Z radoscia odwiedzilam jedno takie centrum. Jest to naprawde miejsce opieki, nauki, centrum troski. Odwiedzilam program dla dzieci i jedna ze szkol. Sliczne, wesole dzieciaki z wielkim zaangazowaniem kreslily koslawe literki hebrajskie w zeszytach... nad nimi na polkach stal caly rzadek pustych opakowan - po slodyczach, roznych produktach chemicznych, takich jak proszek do prania, plyn do naczyn i plyn do kapieli, oraz po produktach spozywczych, takich jak sol, zupki, kawa rozpuszczalna... No tak. To co dla nas jest oczywiste, dla nich jest kompletnie niezrozumiale. Pudelko herbaty, dla nas takie normalne i zrozumiale, dla wielu z tych ludzi nic nie znaczy. A wyobrazmy sobie nieporozumienia i problemy, spowodowane tym, ze na plynie do naczyn jest obrazek cytryny... Niby takie oczywiste, ze tego nie nalezy pic? Moje oczy otwieraja sie na zupelnie nowy punkt patrzenia...

Ambasada Chrzescijanska sponsoruje czesc programu letniego dla dzieci. Przez lata integracja zydow etiopskich w izraelskim spoleczenstwie jest na coraz lepszym poziomie. Szczegolnie dzieci chwytaja jezyk hebrajski w mig. To dorosli potrzebuja dodatkowego czasu, szczegolnie jesli cale zycie byli niepismienni... Na chwileczke wchodzimy do klasy na jedne zajecia. Z moim podstawowym hebrajskim potrafie zrozumiec, ze nauczycielka opowiada historie Jakuba i Racheli, oraz ich dzieci. "Nauka biblijna, tak?" pytam naszego przewodnika. "Nie, to lekcja historii." I znowu doznaje olsnienia. No tak, przeciez tak jak my sie uczymy o Mieszku I, Boleslawie Chrobrym, Kazimierzu Wielkim... tak tutaj, dla dzieci izraelskich, lekcja historii to Abraham, Izaak, Jakub... Ach... Modle sie, zeby te dzieci zdaly sobie kiedys sprawe jak bardzo sa wyjatkowe - nawet ze wzgledu na te lekcje historii.

tsade

2011-07-02T19:27:00.001+03:00

Tsade, Cadi, Tzadik, Sad, Ce.

Wersji jest wiele. W jezyku hebrajskim ta litere czasami nazywa sie 'cadyk', co oznacza osobe sprawiedliwa, dobra. Ma brzmienie polskiej litery C.

Mowi sie, ze tsade jest odbiciem litery alef.
Alef. Pan Bog. Tsade. Jego odbicie.

Oblubienica.

W Jerozolimie juz ponad tydzien temu skonczyl sie Festiwal Swiatla. Wyjatkowe wydarzenie, nowy wymiar piekna.
Mysle, ze nie musze nikomu tlumaczyc na czym polega wyjatkowosc swiatla... Wiele madrych rzeczy powiedziano na temat swiatla, w glebokim sensie, a teraz przychodza mi do glowy dwa wazne aspekty swiatla: nie widzimy Swiatlosci... ale dzieki Swiatlosci widzimy wszystko inne. W swietle widzimy kolory - w mroku wszystko jest w odcieniach szarosci.
Bez swiatla nie da sie zyc.

Festiwal Swiatel w Jerozolimie pokazuje nowe oblicze miasta - nie tylko dlatego, ze rozswietla ulice i pokazuje kolory. Chodzi takze o to, ze przebiega przez rozne dzielnice, laczy ludzi. Wnosi piekno nawet w najsmutniejsze miejsca. Przez te pare dni wszyscy spogladamy w gwiazdy.

pei

2011-06-26T23:27:00.001+03:00

Pei albo fei (fei ma kropke w srodku) symbolizuje usta.

Nastepuje po oczach (ayin), sugerujac, by najpierw obserwowac, potem mowic.

Ta siedemnasta litera ma wartosc 80 - taka sama, jak wyraz "dobry".

To konkretne i bardzo wazne slowo zostaje wypowiedziane ustami Boga wielokrotnie na samym poczatku czasow.

Jest cos wyjatkowego w zydowskiej tradycji pielegnowania pamieci. Pielegnowania imienia. Zycie czlowieka ma wartosc. Ta gleboka prawda nabrala jeszcze wiekszego znaczenia po drugiej wojnie swiatowej. W Izraelu pamieta sie o czlowieku. Yad Vashem, muzeum pamieci o ofiarach holokaustu, jest pelne imion - na scianach, murach, tablicach, kamieniach, szybach... Na mnie szczegolne wrazenie zawsze robi miejsce czczenia pamieci zydowskich dzieci, ktore zginely w czasie holokaustu. I nie chodzi o sam fakt, ze to byly dzieci (co niezmiennie sciska za serce), ale do glebi dotyka takze to, ze w miejscu pamieci na okraglo odczytywane sa ich imiona, wiek w ktorym zginely oraz w jakim kraju mieszkaly. Pamiec o nich nie zginie.

Imiona tych, ktorzy zgineli, odczytywane sa takze na okraglo przez 24 godziny na dobe w Knessecie. W jednym z przejsc do glowej sali obrad stoja dwa telewizory, przy nich flagi izraelskie, a za nimi zydowskie symbole.
W jednym z monitorow pojawiaja sie fotografie tych, ktorzy zgineli w czasach holokaustu, a towarzyszy im glos lektora, ktory wymienia kazdego z nich z imienia i nazwiska.
W monitorze obok pojawiaja sie duzo mlodsze fotografie - to z kolei zdjecia wszystkich izraelskich zolnierzy, ktorzy zgineli sluzac swojej mlodej ojczyznie. Caly hol rozbrzmiewa echem rownolegle czytanych nazwisk tych, ktorzy zgineli za swoja zydowskosc.
To wzbudza ogromne poczucie odpowiedzialnosci. Chcialabym wierzyc, ze kazdy wysoko postawiony urzednik oraz najzwyklejszy pracownik Knessetu nigdy nie straci wrazliwosci na dzwiek tych imion. Niech pamiec o tych, ktorzy oddali zycie, przypomina im o ogromnej odpowiedzialnosci, jaka niesie ich stanowisko i praca.

"No one gets left behind." Nikt nie bedzie pozostawiony w tyle. O nikim nie zapomnimy.
To dewiza, ktora kieruja sie IDF - Izraelskie Sily Obronne. Zapewne wiele by mozna zarzucic izraelskiej armii, ale ta zasada jest godna podziwu i nasladowania. W tej czesci swiata, gdzie nie szanuje sie ludzkich istnien, gdzie zacheca sie do samobojstw w imie wojny i gdzie kamienuje sie czlonkow wlasnych rodzin, ta dewiza swieci w tym mroku jak gwiazda. Kazde zycie jest wazne, odpowiadamy za siebie nawzajem, nie damy za wygrana, bedziemy pamietac o kazdym.

Gilad Szalit, kapral armii izraelskiej, zostal porwany 26 czerwca 2006 roku przez palestynskich bojownikow, ktorzy zaatakowali izraelski posterunek, przekroczywszy granice Strefy Gazy przez tunel. Na miejscu zginelo dwoch innych zolnierzy, tylko Szalit trafil do niewoli. Celem palestynczykow byly negocjacje w sprawie wiezniow. Za zycie Szalita zarzadali wypuszczenia na wolnosc tysiaca przestepcow z izraelskich wiezien. Za to jedno zycie. Bo wiedza, jak wielka ma wartosc dla Izraela.

Dzisiaj mija 5 lat od porwania Gilada. Nikt nie wie, gdzie jest przetrzymywany, pogloski mowia, ze zostal przetransportowany przez Hamas do Egiptu. Nikt nie wie, w jakim jest stanie zdrowia, czy zyje, w jakich warunkach jest przetrzymywany. Hamas natomiast nadal negocjuje. Zada wypuszczenia na wolnosc setek terrorystow, wielu z ktorych jest winnych niewinnie przelanej krwi. Krwi osob, ktorych pamiec w Izraelu nie zginie.

W Palestynie malo kto pamieta tych, ktorzy oddali swoje zycie. Nikt nie pielegnuje pamieci po mlodym chlopcu, ktoremu wmowiono, ze jest brzydki i jedyna szanse na bycie z kobieta bedzie mial wtedy, jesli w imie swojej religii wysadzi sie w powietrze i trafi w objecia 72 dziewic. Prawdziwa historia. Nieprawdziwe obietnice. Pamiec o kobietach, ktore zostaly ukamienowane przez wlasnych ojcow lub braci, jest wrecz celowo wymazywana.

Gilada Szalita nikt nie zapomni. Nikt nie da spokoju. Nikt sie nie cofnie.
Od pieciu lat rodzina Gilada pelni dyzury w namiocie przy domu premiera Netanyahu, by nikt nie zapomnial. W Strefie Gazy byli juz reprezentanci nawet Unii Europejskiej i Francji (Gilad posiada rowniez obywatelstwo Francji, stad zaangazowanie Unii). Bez skutku. Jak negocjowac z wrogiem, ktory nie szanuje zadnych zasad? Piec lat czekania, modlitw, walki...

Ale nie zapomnimy. No one gets left behind.
1825 dni.

ayin

2011-05-18T15:02:00.005+03:00

Oznacza oko, patrzenie.

Ayin to litera bezdzwieczna. Nie mowi, tylko obserwuje.

Ayin to pierwsza litera "Shema" czyli znanego fragmentu Pisma: "Sluchaj Izraelu...". W tym miejscu ayin wystepuje w wersji powiekszonej.

Liczba 70. Dwoje ramion to dwoje oczu, ktore lacza sie w mozgu, a ten moze podjac tylko jedna decyzje.

Zauwazylam, ze dyskusje na temat praw Zydow i Palestynczykow do czegokolwiek czesto do niczego nie prowadza. Nikt nie ma zamiaru zmienic swojego zdania, a mimo to ciagniemy trudne rozmowy, bo mamy nadzieje, ze cos peknie w drugiej osobie. Ale moja milosc do Izraela nie peknie. Jestem krytyczna wobec wielu rzeczy tutaj, ale nie odwroce sie przez to plecami. I po raz kolejny zobaczylam potwierdzenie tego w tym wyjatkowym dniu - dniu, w ktorym powstalo panstwo. Wiem, ze trudno cokolwiek napisac o Dniu Niepodleglosci panstwa bez poruszenia tematu konfliktu, a jednak sprobuje.

Jestem w trakcie czytania autobiografii Goldy Meir i przezywam te skromne poczatki razem z autorka. W latach dwudziestych Zydzi stopniowo byli wyrzucani z krajow Bliskiego Wschodu, a w Europie powolutku "zaganiano" ich w jedno miejsce. Niektorzy przeczuwali tragedie, inni nie. Tymczasem w ziemi izraelskiej zycie zydowskie powoli sie odradzalo. Ci, ktorzy byli tu od lat, nabierali nadziei. Nowi immigranci kupowali (tak, kupowali) ziemie, czesto nieurodzajne i z wiara ja uprawiali. Powoli rodzilo sie zycie na pustynnych terenach, nowo-powstale kibbuce zaczynaly tetnic zyciem. Golda Meir przyjechala do ziemi palestynskiej (nazwa geograficzna) pelna wiary i nadziei, ze ich zycie od tego momentu bedzie juz wspaniale. Tak bylo w latach dwudziestych.

Kiedy po tragicznych wydarzeniach drugiej wojny swiatowej zastanawiano sie, co zrobic z tymi, ktorzy przezyli, a ktorych nikt nie chcial, proponowano miedzy innymi tereny obecnej Ugandy w Afryce. W koncu jednak pojawila sie logiczna opcja: po rozpadzie imperium osmanskiego i malo skutecznego mandatu brytyjskiego, moze by tak na ziemiach juz czesciowo zamieszkalych przez Zydow zalozyc panstwo zydowskie? Juz sama propozycja panstwa spowodowala ruchy migracyjne - wiele panstw z radoscia pozbylo sie 'gosci', a wiele zydow z radoscia podjelo inicjatywe, by koncu miec wlasny dom.

63 lata temu na Bliskim Wschodzie powstalo wolne, demokratyczne panstwo z bardzo poranionym i nieufnym spoleczenstwem. W latach powstawania panstwa wiekszosc mieszkancow przezyla skrajne ubostwo, przesladowania, wielu otarlo sie o smierc lub doswiadczylo jej w najblizszej rodzinie. Nowe spoleczenstwo bylo pelne sierot, wdow i wdowcow, ludzi z powaznymi traumami i nieuleczonymi duszami. Ta specyficzna grupa ludzi zdolala ozywic pustynie, wskrzesic jezyk i stworzyc komorki rzadzace.

To mogl byc tylko BOG.

Az trudno sie temu nadziwic, ze Izrael dzisiaj jest taki normalny. Ze ludzie potrafia sie cieszyc, klocic, krzyczec, starcy siedza na podworkach, mlodziez chodzi na imprezy, matki spotykaja sie w kawiarniach pchajac przed soba wozki, ludzie robia interesy, zakupy, podrozuja, uprawiaja sporty... Izraelczycy wymyslili nowatorskie sposoby podlewania ogrodow, wymyslili usluge sms, eksportuja kwiaty na caly swiat... to wszystko dzieci i wnuki tych, ktorzy przybyli na pustynie z pustymi rekami, uciekajac z obozow smierci...

Kiedy dojezdzam do centrum, widze autobus w poprzek ulicy blokujacy ruch. Po obu stronach na waskim krawezniku stoi policja i sprawdza torebki i tym podobne przechodniow. Jeszcze przed ta specyficzna granica slychac juz muzyke. W samym srodku tlum - ulice Ben Yehuda i Yaffo przypominaja plyte stadionu w Chorzowie w czasie koncertu U2 - scisk, gwar, zapach piwa, migajace swiatla. Na kazdym rogu albo rozne atrakcje (pokazy swiatel, sztuczek) lub stoiska z flagami, patriotycznymi gadzetami, wata cukrowa i napojami.

Przy glownej scenie czekaja juz na mnie znajomi z dmuchanymi mlotkami w izraelskie flagi, z migoczacymi swiatelkami na glowach i flagami na plecach. Wszedzie kolory bialy i niebieski. Z glosnikow pompowana jest najgorsza muzyka na swiecie, ale wszyscy sie bawia, tancza, spiewaja i czekaja na gwiazde wieczoru, Sarit Hadad. Nie jestem jej fanka, ale na takich wydarzeniach jej muzyka gwarantuje najlepsza zabawe. I nagle slychac dzwieki, ktore przejmuja kontrole nad calym tlumem - przychodzi wzruszenie a zarazem sila. Usmiechniete twarze patrza to na scene, to na siebie nawzajem, a kiedy Sarit konczy zwrotke, caly tlum przejmuje inicjatywe (a sama Sarit opuszcza mikrofon i pozwala spiewac wszystkim wokol):

Yeruszalaim szel zahav
veszel nechoszet veszel or
halo lechol szira'ich ani kinor...

samech

2011-04-22T17:19:00.004+03:00

Samech znaczy podtrzymywac lub nakladac rece.

Moze symbolizowac wieczny cykl Bozej chwaly.

W czasach starozytnych samech moglo oznaczac tarcze, czego potwierdzeniem jest jego piktogram.

Samech to 15 litera alfabetu i ma wartosc 60.

Blogoslawienstwo Aaronowe (Liczb 6:23-27) w j.hebrajskim ma 15 wyrazow, skladajacych sie z 60 liter.

Co do zadnego innego swieta zydzi i chrzescijanie nie sa tak zgodni i wierni, jak do Paschy. Wszystkie inne swieta raczej wszyscy trzymaja "dla siebie" - Zydzi maja na przyklad Chanuke, Chrzescijanie maja Boze Narodzenie... jedni drugim nie przeszkadzaja, jedno z drugim sie (teoretycznie) nie laczy. Ale Pascha jest jedna.

Pan Jezus ze swoimi uczniami spozyl tradycyjna kolacje paschalna, zgodnie z przekazami pokolen, zgodnie z Pismem. Tak jak przykazal Pan Bog, Zydzi przez wszystkie lata wspominaja Boza wiernosc i laske, kiedy wyprowadzil ich z Egiptu. Co roku na kolacji paschalnej czyta sie Hagade - cala historie wyprowadzenia narodu zydowskiego z niewoli. Historia jest przeplatana drobnymi poczestunkami, toastami winem, modlitwami i piosenkami. Kielich wznosi sie cztery razy - za czwartym razem Pan Jezus wypowiada pamietne slowa: "Pijcie, to jest krew moja..."

To slowa Baranka Bozego, ktory wyprowadza z niewoli. Moge sobie tylko wyobrazic, jak nagle uczniom otworzyly sie w tym momencie oczy: Baranek Bozy! Ten, ktory uratowal pierworodnych w Egipcie, bo jego krew byla na drzwiach... Ten Baranek - miedzy nami! Jego krew za nasze zycie!
A moze wcale jeszcze tego nie rozumieli... moze zrozumieli dopiero, jak zobaczyli krzyz. A moze dopiero jak splynal na nich Duch... ale o tym dopiero za niecale dwa miesiace. :)

W tym roku Pasche rozpoczelam z Zydami. Tak, prawdziwymi, (jeszcze) nie nawroconymi, z tej ziemi (prawie), srednio-religijnymi (a z racji, ze stopni religijnosci jest miliony, podejrzewam, ze w tym domu bylo ich przynajmniej kilka). Joey (czyli Joseph) nalezy do bogatszych mieszkancow Jerozolimy i jest bardzo rodzinnym czlowiekiem. Zaprosil mnie i pare moich kolezanek z pracy w imie wdziecznosci wobec Ambasady. I w ten sposob trafilismy do rodzinnego stolu miejscowej rodzinki, jakze zydowskiej.

Bylo nas moze okolo 30 osob... moze troche wiecej razem z dziecmi. Byla najblizsza rodzina, lacznie z byla zona bylego szwagra i jej corka oraz drugi maz siostry (tak, to skomplikowane), byli zydowscy przyjaciele z biura nieruchomosci z Idaho i emerytowany francuski czlonek UNESCO (obecnie mieszkajacy w Jerozolimie) oraz gwiazda wieczoru - ciocia z Nowego Jorku. Jakze by mozna pominac ciocie z Nowego Jorku! Piekna, glosna pani ze sporym dorobkiem zyciowym (bo nie wypada powiedziec "w starszym wieku").

Minelo pare godzin zanim w ogole ruszylismy jakikolwiek talerz na stole. Hagada przechodzila z rak do rak, a kazdy czytal fragment na glos. Duzo przy tym bylo zamyslen, smiechu, ziewania i innych ekspresji. Ale co najwazniejsze, duzo bylo westchnien "dzieki Bogu" i "chwala Panu". Spod rzes przygladalam sie z usmiechem ludziom wokol. Kazdy tak bardzo inny, z tak roznych swiatow i wszyscy tacy zywiolowi, a kazdy jednym glosem powtarzal co jakis czas najpiekniejsze slowa: "Baruch ata Adonai Eloheinu Melech HaOlam" (Badz blogoslawiony Panie nasz i Boze, Krolu Wszechswiata).

Przy piosenkach docenilam przywilej siedzenia w polowie dlugosci wielkiego stolu, miedzy aszkenazyjska strona stolu, uporzadkowana i zeuropeizowana, a strona sefardyjska, pelna wrazen, dzwiekow, emocji i sily prosto z Maroka i okolic. Roznice melodii i rytmu narzucanego z dwoch koncow stolu wprawialy mnie w zachwyt... i nieumiejetnosc wlaczenia sie w spiew. Kazda piosenka zajmuje nam duzo czasu, zanim wszyscy odnajda sie w tekscie zwrotek. Potem na nowo musimy sie odnalezc w czytaniu Hagady... Niezastapiony komentarz cioci z Nowego Jorku: "Nic dziwnego, ze wyjscie z Egiptu zajelo nam 40 lat!"

Gdy w koncu zaczynamy sie czestowac kolacja (rozpoczynajac od pysznego jajka w slonej wodze i obrzydliwej gefilte fish), Joey opowiada swoja rodzinna historie, jakby kontynuujac historie narodu zydowskiego, ktora wlasnie przeczytalismy. Jego rodzina uciekla przed przesladowaniami w Hiszpanii i osiedlila sie w Polsce. Przez wieki mieszkali w Polsce, gdzie wiodlo im sie bardzo dobrze i bylo to najbezpieczniejsze miejsce dla Zydow w Europie (slowa Joey'go, do wszystkich zgromadzonych). Do ostatnich dni, nawet w czasie Holokaustu, Polacy nadal byli Zydom najbardziej przyjazni z calego kontynentu. Dzisiaj Joey jest dumny z polskiej historii swojej rodziny i stara sie o polskie obywatelstwo.

Na dowidzenia Joey jeszcze pokazuje nam rozne zakamarki i cuda swojego mieszkania w najpiekniejszej i najstarszej dzielnicy Jerozolimy. Tlumaczy skad pochodzi i ile ma lat kazde naczynie wystawione na pokaz. Niczym maly chlopiec, ktory pokazuje wszystkim swoje papierowe samoloty, Joey bez slow mowi nam: "Popatrzcie! Ja zyje! I moja rodzina zyje! Tak jak te kilku-tysiac-letnie naczynia! Zachowalem je i trzymam dla pokolen, bo to, co przetrwalo, jest cenniejsze dzisiaj niz wtedy. My przetrwalismy."

nun

2011-04-12T10:29:00.008+03:00

W jezyku aramejskim Nun oznacza rybe.
Symbol zycia.Numer 50.

Imie ojca Jozuego.

Na poczatku i na koncu wersetow z Ks. Liczb 10:35-6 znajdujemy nun w nietypowej formie - odwrocone w przeciwna strone.

Odwrocone nun mozna znalezc rowniez w Psalmie 107.

Pamietam dokladnie, kiedy po raz pierwszy stanelam w miejscu najblizszym miejsca najswietszego przy wzgorzu swiatynnym – dokladnie przy scianie zachodniej, w tunelu Hasmonejskim. Ciezka lza splynela mi po policzku, co troche wprawilo mnie w zaklopotanie, zwazywszy na to, ze obok mnie stala duza grupa ludzi zawziecie wertujacych przewodniki. Spojrzalam na gladki kamien w murze przede mna, wypolerowany dlonmi i ustami wiernych. Znak czasu. Wciaz czekamy na swiatynie. Tyle lat minelo, tyle pokolen… Nie utracilam, i nigdy nie chce, wzruszenia na widok miejsca, ktore moj Bog obral na swoje mieszkanie. Jak bardzo je zaniedbano, jak wiele zniszczono… Dzisiaj po zachodniej stronie stoje ja, swiatynia Ducha Swietego, i tesknie. Patrzac na polyskujace kamienie (wcale nie mniej blyszczace niz kopula na wierzchu), czuje zmeczenie ciagla walka. Nie walczymy z ludzmi, ale walczymy z ich postawami. Nie walczymy z czlowiekiem, ale z jego ignorancja. Nie z krwia i cialem, ale z mocami ciemnosci.

W szczelinach miedzy kamieniami Sciany Zachodniej (sciany placzu) drzemia golebie. Bialo-szare glowki wygladaja na slonce, przygladaja sie odwiedzajacym, ktorzy zjechali sie z calego swiata. Co ciekawe na wierzchu Wzgorza Swiatynnego nie ma golebi. Zatrzymujac sie po zydowskiej stronie budowli, nie podlatuja wyzej. Na placu, gdzie obecnie wolno sie modlic tylko muzulmanom, gdzie centralnym punktem jest islamska Kopula Skaly, przysiaduja tylko kruki. To niegdys swiete miejsce, a obecnie mocno sprofanowane, jest zatloczone przez duze, czarne ptaki, ktore stworzyly sobie tutaj swoj dom.

Oddalajac sie od linii podzialu, przyblizam sie do zwyklych ludzi. Kto zna Izrael tylko z pierwszych stron gazet, a Jerozolime tylko z perspektywy duchowej, powinien poznac czlowieka. Choc jedna osobe, ktora kazdego dnia wyciaga worek mleka z lodowki (tak, moi drodzy, te worki, ktore ja pamietam z mojego polskiego dziecinstwa, tutaj rzadza!), bierze lekarstwa, myje podloge, wlacza telewizor, dzwoni do krewnych, kroi ogorek na salatke, wychodzi do parku… Ci zwykli ludzie, ktorzy nie maja innej ojczyzny, innego domu, nie mysla o tym, czego moze zarzadac od nich ONZ. Nie martwia sie tym, bo wiedza, ze nic nie wymysla. Nie maja zbyt wielu alternatyw, wiec nie mysla o potencjalnie zblizajacej sie wojnie.

Tanja i Josza widza ze swoich okien Betlejem. Miedzy niewielkimi zabudowaniami trudno dostrzec granice miedzy miastami, dopiero w oddali widac fragment muru. Mur nie jest dlugi, znacznie wieksza jest jego legenda i symbolizm. W codziennym zwyklym zyciu jednak nikt nie mysli o podziale, nikt nie mysli o rzadzie i granicach. Temat zazwyczaj wyplywa kiedy pojawiamy sie my – obcokrajowcy. Ale tez nie zawsze. Tanja i Josza maja inne problemy. Oboje powaznie chorzy martwia sie raczej tym, czy nastepnego dnia uda im sie zejsc z trzeciego pietra, na ktorym mieszkaja. Moja znajoma, Corrie, regularnie odwiedza okolo 15-stu takich domostw w tygodniu. Pomaga im sie umyc, prowadzi rehabilitacje, a jesli czas na to pozwoli, to czasami pomaga zrobic zakupy, sprzata. Jesli sa na to finanse, to zalatwia inna osobe do tego, by doprowadzic mieszkanie do porzadku, zrobic pranie. A czasami trzeba po prostu przyjsc porozmawiac. Poswiecic troche czasu, odwrocic uwage od ich dolegliwosci.

Josza ma bardzo powazny, zaawansowany reumatyzm, ale zapomina o nim, kiedy pokazuje mi zdjecia wnukow. Pieknym rosyjskim i lamanym hebrajskim opowiada mi o synu, synowej i ich szostce dzieci. Moja slaba znajomosc obu jezykow niewiarygodnie awansuje w takich sytuacjach. Po kilku minutach moj polski zaczyna przypominac ukrainski. W tym czasie Corrie pomaga Tanji wziac prysznic i umyc wlosy. Kiedy koncem lat dziewiedziesiatych przyjechali do Izraela z bylego zwiazku radzieckiego, niedlugo pozniej okazalo sie, ze Tanja ma nowotwor. Amputowano jej obie piersi i dzisiaj, po latach chemioterapii Tania wyglada na wiecej lat niz ma, choc wedlug kalendarza ma ich i tak dosc sporo. Josza pokazuje mi zdjecia z uroczystosci pozegnalnej, ktora przygotowano Tanii w jej ostatnim miejscu pracy na Ukrainie. Rozesmiane twarze, kwiaty, na stolach znajomo wygladajace potrawy, wokolo stare meble, wyplowiale tapety, ogromne obrazy przedstawiajace wazne wydarzenia z poprzednich wiekow… Wschodnia Europa jaka znamy. Przyjaciele caluja i sciskaja Tanje, z malych fotografii plynie echo ich smiechu. Tego swiata juz nie ma. Dziadek Tanji zginal za dzialalnosc zydowska. Tata Joszy zostal zamordowany, kiedy on- synek mial szesc lat. Izrael mial byc ziemia obiecana.

Ale w Izraelu nie ma juz tych ludzi z kwiatami, wyplowialych tapet i golabkow na talerzu. Josza i Tanja rzadko wychodza z domu, czasem ich odwiedzi ich ortodoksyjny syn z dziecmi, a czasem przyjdzie Corrie lub inni obcokrajowcy, ktorzy po latach rowniez stali sie przyjaciolmi. Wiecej przyjaciol maja Loda i Juri, corka i ojciec. Juri mowi tylko po rosyjsku, ale na moj widok z szerokim usmiechem wola: „Nasza Polska nie zginela!“ Pomimo podeszlego wieku dzielnie pomaga w codziennych czynnosciach corce. Loda ma zaledwie 40-pare lat, ale porusza sie na wozku i z kazdym dniem traci sily w calym ciele. Od 16-tego roku zycia cierpi na stwardnienie rozsiane, ktore przez lata nieleczone powaznie ograniczylo jej mozliwosci. Corrie przychodzi z nia cwiczyc, by rozruszac miesnie. W czasie gimnastyki Loda opowiada mi o swoim zyciu, poslugujac sie przy tym glownie angielskim, z dodatkami rosyjskimi, ukrainskimi i hebrajskimi. W kazdym jezyku mowi plynnie. W pewnym momencie przestaje cwiczyc, chwyta mnie za reke i ze lzami w oczach zaczyna mowic…

Ester… ten samolot… tak bardzo mi przykro… to nie nasza wina… wasz prezydent… my tego nie chcielismy… uwierz mi, przepraszam… ale my, ludzie… rosjanie… nam jest tak strasznie przykro… to nie my… uwierz… nikt tego nie chcial… wszyscy rozpaczamy…

Sciska mi serce. Jest mi niesamowicie smutno, gdy widze jej bol – spowodowany niesprawiedliwymi oskarzeniami. Jest mi smutno z powodu tego, co sie stalo, jest mi tym bardziej smutno, ze niektorzy wciaz szukaja winnych, wytykaja palcami. Tlumacze Lodzie, ze my, ludzie, polacy, nie oskarzamy ich. Ze ja nie obwiniam rosjan za to, co sie stalo. To tragiczny wypadek, z ktorego nikt nie mial zadnej korzysci. Ja wiem. Tlumacze Lodzie, ze niektore osoby dalej cierpia, a wtedy latwiej jest przeniesc odpowiedzialnosc na kogos… zeby winny byl ktos.

Opuszczajac oba domy mam poczucie, ze wychodze z malych, samotnych swiatow, ktore sa zmuszone tworzyc calosc ze swiatami wokol. „Spasiba, Ester. Blagoslavi tebya Bog.“ Wracam do moich kolorowych przestrzeni i mam swiadomosc, ze tak bardzo wszyscy potrzebujemy wiecznej perspektywy. Gdzie jest nasz prawdziwy dom i gdzie nie ma choroby. Gdzie nie szukamy wroga, tylko przyjaciela. Gdzie nasze cialo nas nie ogranicza, a jezyk nie jest bariera.

mem

2011-03-25T17:42:00.007+02:00

Tajemnica mem jest w wodzie... To symbol oceanu wiedzy, madrosci, Pisma.

Mem posiada dwie formy - otwarta, oraz zamknieta, wystepujaca tylko na koncu wyrazu.

Mem otwarte stalo sie symbolem Mojzesza, ktoremu Bog powierzyl Pismo, Mem zamkniete to symbol Mesjasza, ktory Pismo dopelnil.

Wartosc Mem to 40 - bardzo wazna liczba w symbolice biblijnej.

Poludnie Izraela w ostatnich dniach zostalo obsypane rakietami, wypuszczonymi ze Strefy Gazy, zmuszajac najwieksze miasto poludnia, Berszewe, do tymczasowego zamkniecia szkol i wszelkich miejsc publicznego uzytku. Mieszkancy sa zachecani by pozostac w domach, z latwym dostepem do bunkrow (we wspolczesnym Izraelu kazdy nowy dom buduje sie juz z bunkrem, starsze ktore bunkrow nie maja, zazwyczaj maja je dobudowane w bliskiej odleglosci).

W srodkowym Izraelu, na terenie Samarii (obecnego Zachodniego Brzegu) przypadkowa rodzina zydowska zostala brutalnie zamordowana przez Palestynczykow. Terrorysci w nocy wlamali sie do mieszkania i zadzgali nozami spiaca rodzine - tate, mame i trojke malych dzieci - w tym niemowle. Z pieciorga dzieci, dwojka najstarszych przebywala tej nocy u rodziny/przyjaciol. Osieroceni brat i siostra przebywaja aktualnie pod opieka krewnych.

W Jerozolimie po siedmiu latach relatywnego pokoju (bez atakow terrorystycznych) wybuchla bomba na przystanku autobusowym. Stalo sie to na jednej z bardziej ruchliwych ulic miasta, w poblizu dworca autobusowego i miejskiej sali kongresowej. Bomba byla w plecaku zawieszonym na budce telefonicznej przy przystanku. W wybuchu zginela jedna osoba, prawie 40 zostalo rannych, w autobusie na przystanku i przyjezdzajacych samochodach rozsypaly sie szyby.

Niestety do tych wielkich wydarzen, powaznego kalibru, czasami dochodza jeszcze te mniejsze tragedie i chce o nich wspomniec, byscie pamietali w modlitwie takze o mnie i mojej rodzinie. 14 marca odeszla do Pana moja babcia, mama mojego tatusia. Niektorzy z was moze pamietaja "ciocie Hanie Wiejowa" jako bardzo zywiolowa, domunujaca i usmiechnieta. Taka byla do konca ziemskiego zycia, odeszla bardzo nagle i szybko, dzieki Bozej lasce bez cierpienia i hospitalizacji. Zasnela we wlasnym lozku, obok mezczyzny, ktory kochal ja bezgranicznie przez ponad pol wieku.

Dziekuje Bogu, ze w swojej dobroci okazuje mi laske i daje sile na kazdy dzien, ale mam swiadomosc, ze sluzac Wielkiemu Bogu i sprzeciwiajac sie mocom ciemnosci czasami kazdy z nas dostaje ciosy ze strony wroga. W ostatnim czasie troche ich sama dostalam, w sensie bardzo osobistym, wiec prosze was o modlitwe i wyrozumialosc dla mnie. Ja tymczasem zakladam zbroje i wiem, ze to znaki czasow. To tez znak, ze to, co robimy jest dobre i wazne, bo demony wpada w furie.

Jestem bezpieczna. Zyje i robie dalej, co do mnie nalezy. Nie rozwazam wyjazdu z Izraela - w takich sytuacjach tym bardziej czuje, ze to moje miejsce i ze Pan Bog poslal mnie tutaj, bym stala z Izraelem przede wszystkim kiedy jest ciezko. Pomimo wszelkich zmagan czuje sie szczesliwa i sama sie dziwie ile radosci Bog mi daje, w najprostrzych i najmniejszych rzeczach, a ponad to, daje mi inspiracje i motywacje, zeby sluzyc Mu jeszcze wiecej i jeszcze lepiej!

Ostatnie tygodnie byly odczuwalnie bardzo napiete, duchowo i fizycznie. Nikt z nas chyba nie ma watpliwosci, ze kiedy rzeczy sie nawarstwiaja, to dla nas dobry znak - jestesmy coraz blizej Celu. Ale poki co, musimy pamietac, ze to tym bardziej mobilizuje do intensywnej modlitwy o Izrael i Jerozolime. Kobieta, ktora zginela w wybuchu na przystanku autobusowym, jedyna ofiara zamachu, byla chrzescijanka. Nie wywodzila sie z Zydow, byla misjonarka z Anglii, ktora przyjechala do Jerozolimy, by tlumaczyc Biblie na jezyk plemion Togo (niewielkie panstwo w zachodniej Afryce nad Zatoka Gwinejska). Mary sluzyla Panu calym zyciem i nie byla przypadkowym turysta na tym przystanku.

Podobnie jak pewnie niektorzy z was, chrzescijanie w Izraelu zastanawiali sie, dlaczego zginela wlasnie ona - wierna sluzebnica Pana, przyjaciolka Mesjasza. Ale moze wlasnie to samo w sobie jest odpowiedzia. Odeszla, bo byla pojednana z Mesjaszem, natomiast ci, ktorzy stali wokol niej - nie. Co ciekawe, w pierwszym momencie po wybuchu poinformowano nas o dwoch lub trzech ofiarach smiertelnych. Dopiero po jakims czasie dzienniki podaly, ze zycie stracila tylko jedna osoba. Nie mam watpliwosci, ze Pan Bog darowal zycie tej jednej lub dwom osobom, ktore wczesniej uznano za martwe. Podarowal im czas na odkrycie, jak brzmi imie ich Mesjasza.

Moze nie patrzycie na to w ten sposob, ale musimy sobie zdawac z tego sprawe, ze nadeszly juz czasy, kiedy chrzescijanie placa zyciem za swoja wiernosc Bogu. Mary przyjechala do Izraela tylko po to, by wykonywac zlecenie, ktore powierzyl jej Bog. I stala sie ofiara wroga, demonicznej walki, ktora posluguje sie terroryzmem. Pare miesiecy temu dwie corki Krola - chrzescijanka i mesjanska zydowka - zostaly zaatakowane przez Palestynczykow chodzac po gorach. Chrzescijanka z pogan zginela na miejscu, a chrzescijanka z Zydow ocalala, by dac swiadectwo. To nie sa przypadkowe historie i mimo, ze media milcza na ten temat, to my przeciez wiemy, co sie dzieje.

Tym bardziej niech to bedzie dla nas mobilizacja. Modlitwa to walka, a w walce musimy byc stuprocentowo pewni, gdzie stoimy. Po czyjej stronie walczymy. I z kim walczymy. A walczymy nie z krwia i cialem... Naprawde nie mamy juz czasu zastanawiac sie, ktora strona prowadzi lepsza polityke. W Izraelu nie brakuje ludzi falszywych i zagubionych, ale co to zmienia? Co to zmienia w Bozym Slowie? Co to zmienia w proroctwach? I najlepsze - czy byli inni w momencie jak ich Bog wybral? Ani troche...

Niech nikt nie traci wiary w obliczu przeciwnosci, niech nikt nie upada na duchu dlatego, ze rzeczy nie sa proste... Bardzo dobrze, ze nie sa, bo gdyby byly, dopiero wtedy czlowiek powinien sie za glowe zlapac czy w takim razie cokolwiek sie zmienia. Opor swiadczy o posuwaniu sie naprzod.

lamed

2011-02-28T14:54:00.002+02:00

Lamed to najwyzsza litera w alfabecie hebrajskim. Wygladem przypomina laske pasterska, a przez to, ze goruje nad innymi literami, utozsamiana jest z Krolem Krolow.

Lamed przed innym wyrazem oznacza "do" lub "dla".
Sama nazwa lamed wywodzi sie od slowa lamad, co znaczy "uczyc sie, nauczac".

Studiowanie Slowa Bozego prowadzi do poznania Mesjasza - Krola Krolow.

Przepraszam, ze z takim poslizgiem, ale chce napisac jeszcze o spotkaniu rzadow polskiego i izraelskiego, ktore mialo miejsce 24 lutego w Jerozolimie. Mimo ze media potraktowaly to wydarzenie dosc lekcewazaco, ja uwazam, ze bylo ono ogromnie wazne i mam nadzieje, ze ta sprawa bedzie nadal noszona w naszych modlitwach, poniewaz wspolpraca bedzie kontynuowana i kolejne spotkanie rzadow planowane jest na przyszly rok, tym razem w Polsce.

Niestety nie udalo mi sie w zaden sposob uczestniczyc w spotkaniach (a staralam sie jak moglam J), ale znajdujac sie tuz „za sciana“ stalam z Wami wszystkimi w modlitwie, a takze mialam przywilej pisac o tych wydarzeniach dla naszej redakcji na nastepny dzien. Zatem dzisiaj konkretnie – po prostu przetlumacze raport, ktory pisalam w pracy. Tlumaczenie jest bardzo ‚robocze‘, ale mam nadzieje, ze dla nikogo to nie bedzie problemem.

Polski Premier do Netanyahu: „Macie prawdziwego przyjaciela w Europie“

Podczas wizyty polskiego rzadu w Jerozolimie, z Gazy wystrzelono rakiety w strone Berszewy. Premier Netanyahu odpowiedzial, ze takie postepowanie nie bedzie tolerowane przez Izrael. Odwiedzajacy polski Premier Donald Tusk zgodzil sie ze swoim gospodarzem i dodal, ze zaden terrorysta nie powinien byc nazywany walczacym o wolnosc. Stwierdzil rowniez, ze Polska nie pozwoli nikomu podwazac prawa do istnienia Izraela i podkreslil, ze Polska jest w Europie przyjacielem dla Izraela. Netanyahu okreslil spotkanie rzadow Polski i Izraela jako wstepne do waznej wspolpracy, opartej na wspolnych wartosciach i wspolnej przeszlosci oraz na aspiracjach do wspolnej przyszlosci.

Spotkanie rzadow okreslono sukcesem. Premierowi Tuskowi towarzyszyli liczni Ministrowie, w tym Minister Spraw Zagranicznych, Minister Obrony Narodowej, Minister Zdrowia i inni. Wyjatkowym gosciem byl sekretarz stanu Kancelarii Prezesa Rady Ministrow, Wladyslaw Bartoszewski, ktory jest honorowym obywatelem Izraela z racji tytulu Sprawiedliwy wsrod Narodow Swiata. Podczas wizyty podpisano liczne porozumienia miedzyrzadowe, w tym dotyczace obrony narodowej, szkolenia armii oraz w dziedzinie kultury i edukacji.

Wizyta polskiego rzadu poprzedza objecie przez Polske prezydentury Unii Europejskiej. Netanyahu ma nadzieje, ze Warszawa odegra wazna role w przyblizeniu do siebie interesow Unii i Izraela. Tusk potwierdzil, ze Polska stoi z Izraelem i przeciwstawi sie kazdemu, kto chce jego zniszczenia i zagraza jego bezpieczenstwu. Netanyahu natomiast odwolal sie do wspolnej historii Polski i Zydow, podkreslajac, ze ta historia byla pelna cierpien i tragedii dla obu narodow. Wspominajac polska walke o niepodleglosc, Netanyahu zauwazyl, jak oba narody moga doskonale sie zrozumiec na plaszczyznie walki o swoja ziemie, bezpieczne granice oraz wolnosc dla swoich obywateli.

W kontekscie dyskusji na forum europejskim na temat wydarzen Bliskiego Wschodu i Izraela, Premier Tusk wyznal, ze to moment wielkiej proby. „Musimy skutecznie, bardzo prawdziwie i bardzo mocno wspierac tych ludzi, dla ktorych celem jest i wolnosc i demokracja; cos, czego sami przez cale zycie szukalismy i my osobiscie, i nasze narody,“ powiedzial polski Premier. Mowil rowniez o tym, jak Polska i Izrael chca wyciagac madre wnioski z lekcji historii, takze we wzajemnych relachach. Zaznaczyl, ze dzisiaj Polska i Izrael rozumieja sie lepiej niz kiedykolwiek w historii.

Jestem dumna z Polakow i szczesliwa, ze naleze do narodu, ktory nie boi sie stac z Izraelem. Pomimo naciskow i absurdalnych oskarzen, polski Premier nie bal sie stanac w prawdzie i powiedziec to, czego inne narody boja sie nawet sluchac. Panie Donaldzie, niech dobry, swiety BOG blogoslawi Panu na kazdej plaszczyznie zycia – wiem, ze tak bedzie.

W kontekscie tych wydarzen jednak, trudno mi bylo nie myslec o biblijnych proroctwach, ktore rozwijaja sie coraz intensywniej na naszych oczach. Ostatnio mialam niemaly dylemat ze slowami proroctw, ze wszystkie narody powstana przeciwko Izraelowi (Zach. 12:3; 14:2; Joela 3:7). Powiem szczerze, ze podswiadomie po prostu nie chce tego przyjac jako fakt! Modle sie o to, zeby jakims CUDEM Polska byla wylaczona z tego. Wierze, i pisze to teraz w pelni swiadomie, ze Polska sie nie odwroci i Polska nie upadnie w tym czasie.

Wtedy moj przyjaciel przypomnial mi wazny fragment biblijny. „Czy Bog nie obiecal Abrahamowi, ze nie zniszczy Sodomy i Gomory, jesli ten znajdzie tam sprawiedliwych?“, zapytal mnie moj znajomy. Kiedy Bog mowi, ze z powodu ciezkiego grzechu Sodoma i Gomora zostana zniszczone, Abraham blaga przed Bogiem, by tego nie robil. Licytuje z Bogiem, najpierw pytajac, czy Bog zmieni zdanie, jesli znajdzie sie 50 sprawiedliwych. Bog sie zgadza. Potem Abraham pyta, czy wystarczy 45, potem 40, i 30, albo chociaz 20… Bog sie zgadza nawet gdyby bylo tylko dziesieciu. Niestety zabraklo ich…

Ale jest jeszcze jedna historia o podobnym scenariuszu. Z powodu ciezkiego grzechu miala zostac zniszczona rowniez Niniwa, o czym czytamy w ksiedze Jonasza. Ale dalsze wydarzenia wygladaly juz inaczej: „Wtedy obywatele Niniwy uwierzyli w Boga, oglosili post i oblekli sie we wlosiennice…“ (Jon. 3:5) Nawet Krol Niniwy, gdy dotarla do niego ta wiesc, „wstal ze swojego tronu, zdjal swoj plaszcz i oblokl sie we wlosiennice, i usiadl w popiele.“ (3:6) Rozkazal wszystkim w kraju zawrocic ze swoich zlych drog i od bezprawia. Bog zmienil swoj zamiar i uzalil sie nad Niniwa. Miasto przetrwalo.

To swiadectwo Bozej laski – i to Bozej laski w OBU przypadkach – pozwala mi wierzyc, ze w kluczowych czasach Polska nie powstanie przeciwko Izraelowi. Bog byl gotow okazac laske zarowno Sodomie i Gomorze, jak i Niniwie, ale w pierwszym przypadku zabraklo tych sprawiedliwych, ktorzy uratowali swoje miasto (i zycie) w przypadku drugim. Wierze, ze my uratujemy Polske. Wierze, ze w Polsce znajdzie sie grupa sprawiedliwych, ktorzy sie nie odwroca od swojego Boga ani od Jego ludu.

Wiec zachecam was wszystkich, ktorzy to czytacie – modlcie sie o Polske, by byla coraz madrzejsza… by stala po dobrej stronie. By przywodca naszego panstwa zawolal do ludu, by ten sie odwrocil od swoich zlych drog i od bezprawia. Wierze, ze wygramy ta ostateczna walke i nie zabraknie polskich Sprawiedliwych. A w ten sposob Bog zobaczy nasze postepowanie, ze zawrocilismy ze swojej zlej drogi (parafraza Jon. 3:10) i uzali nam tego nieszczescia, ktore zapowiedzial przez prorokow.

kaf

2011-02-10T11:38:00.006+02:00

Kaf to 11 litera, ale ma wartosc numeryczna 20. Oznacza dlon.

Kaf przed innym wyrazem tlumaczymy jako "jak" lub "niczym",
jest skrotem od wyrazu kmo (przykladowo: kmo b'bait - jak w domu; k'melech - niczym krol).

Kaf to otwarta dlon.

– Czy należysz do nas, czy do naszych nieprzyjaciół?

– Nie. Jestem wodzem wojska Pana. (Joz 5:13b-14a, BW)

To prawdopodobnie moj ulubiony dialog w Biblii – rozmowa Jozuego z Osoba, ktora mu sie objawila przed walka. Mysle, ze te slowa sa dla nas bardzo adekwatne dzisiaj, w kontekscie tego, co sie dzieje w otoczeniu tej samej ziemi, o ktora walczyl Jozue.

Sytuacja w Egipcie i innych krajach Bliskiego Wschodu jest ogromnie skomplikowana, wiec zanim przejde do sedna to chcialabym wszystkich zachecic, zeby byc ostroznym w wydawaniu osadow. To nie jest wiosna ludow, tak jak czesto podaja europejskie media. Byc moze jest wiele czynnikow, ktore wydaja sie podobne, ale jest tez wiele, ktore drastycznie odrozniaja ta sytuacje od wydarzen z 1989 roku. Na Bliskim Wschodzie zamiast Solidarnosci mamy Bractwo Muzulmanskie, a z wiezien przejmowanych szturmem wychodza (a raczej uciekaja) nie przedstawiciele inteligencji i demokratycznej opozycji, ale najgorsi terrorysci, ktorzy pozbawili zycia wielu ludzi. To nie jest wiosna ludow…

Nie mam zamiaru bronic dyktatorskich rezimow panujacych w krajach muzulmanskich, wrecz jestem im, po ludzku, przeciwna. Ale daleko mi tez od kibicowania tym protestom, ktore rozpoczely sie burzliwie i panuje w nich nieogarniety chaos. W takich sytuacjach wladze zawsze przejmie to zgrupowanie, ktore jest w danym czasie najlepiej zorganizowane, obojetnie czy jest dobra odpowiedzia na placzacy tlum czy nie. Tak sie akurat sklada, ze w Egipcie zorganizowane jest tylko Bractwo Muzulmanskie.

Mubarak byl tyranem, ale byl jedynym przywodca na Bliskim Wschodzie, ktory uznawal istnienie Izraela, jako panstwa zydowskiego. Richard Haass, przewodniczacy amerykanskiej Rady Stosunkow Miedzynarodowych (CFR) powiedzial pare waznych uwag na ten temat: “Są gorsze alternatywy od Hosniego Mubaraka i status quo. Nie znaczy to, że trzeba go popierać bezkrytycznie, ale trzeba pamiętać, że możemy sprowadzić rzeczy, które są gorsze. (…) Demokracja brzmi dobrze, ale jej zaprowadzenie w Egipcie będzie niezwykle trudne. Kiedy ludzie są na ulicach, nie jest pewne, czy nie dojdzie do wydarzeń, których nie będzie można kontrolować.” Juz teraz wiadomo, ze doszlo, ale jak stwierdzaja z lekka obawa sami protestujacy: “Juz sie nie mozemy wycofac. Co zaczelismy, musimy doprowadzic do konca, bo za pozno na odwrot.”

Ostatnio wielokrotnie jest to przypominane tutaj w Izraelu, i sama kiedys tez spotkalam sie z tym proroctwem, ze Mubarak jest ostatnim “umiarkowanym” przywodca Egiptu, natomiast po nim przyjdzie okrutny wladca. Jest to zgodne ze slowami Izajasza, ktore tez sa czesto teraz przytaczane:

“Uzbroję Egipcjan jednych przeciw drugim, i walczyć będzie brat przeciw bratu, przyjaciel przeciw przyjacielowi, miasto przeciw miastu, królestwo przeciw królestwu. Dozna wstrząsu duch ożywiający Egipt, a jego zaradność zniweczę. Więc radzić się będą bożków i czarodziejów, wróżów i czarnoksiężników. Wydam Egipcjan w ręce srogiego pana; okrutny król będzie nimi władał – tak mowi Pan, Bog Zastępów.” (Iz 19:2-4, BT)

Musimy liczyc sie z tym, ze to juz sie rozpoczelo. Nie naszym zadaniem jest teraz obierac ktoras ze stron. Musimy sie modlic o Boze panowanie nad ta sytuacja, o laske dla ludzi. Nie jestesmy z “nimi”, ani z “tamtymi”, ale jestesmy z wojskiem Pana. W dramatycznych warunkach ludzie sa najbardziej otwarci na Ewangelie. To moze byc poczatkiem wielkiego przebudzenia w Egipcie.

Bractwo Muzulmanskie jest wrogie Izraelowi. Ma swoich ludzi w zasadzie w kazdym kraju na Bliskim Wschodzie. BM otwarcie mowi, ze jezeli dojda do wladzy, to zerwa uklady pokojowe z Izraelem. W sensie wewnetrznym, istnieje duze prawdopodobienstwo, ze Egipt powtorzy historie Iranu, gdzie demokratyczne protesty powolaly do istnienia rezim islamski. A sytuacje Iranu dzisiaj wszyscy znamy, niestety szczegolnie w odniesieniu do Izraela. Mubarak powolal Omara Suleimana na wiceprezydenta (pierwszy od 30 lat), co jest bardzo dobra wiadomoscia dla Izraela, bo Suleiman bardzo dobrze zna stosunki egipsko-izraelskie i takze walczy z terrorem islamskim. Jesli Mubarak ustapi z pozycji prezydenta, to Suleiman przejmie wladze. Ale nie wiadomo, co potem.

Ponizej przytaczam wam fragmenty dwoch listow, ktore otrzymalismy (jako Ambasada Chrzescijanska) od naszych kontaktow w Egipcie – lokalnych chrzescijan, Egipcjan. Przetlumaczylam je, bo mysle, ze ich zawartosc jest ogromnie wazna i otwiera oczy. Prosze, przeczytajcie na spokojnie i z wrazliwoscia w Duchu. Zwroccie uwage, jak bardzo te listy roznia sie od tego, co czytamy na codzien w europejskiej prasie… Ze wzgledu na bezpieczenstwo nie moge podac wam imion tych osob, ale Pan Bog je zna – modlcie sie o ochrone dla tych chrzescijan.

Pierwszy List:

Egipt pragnie wolnosci, ale prosze, nie wierzcie wszystkiemu, co mowia miedzynarodowe media. Na naszych ulicach sa setki tysiecy ludzi, ktorzy chca stabilizacji i dialogu z Mubarakiem az do kolejnych wyborow we wrzesniu. Pewne Sily chca przejac kontrole i wypaczyc fakty, a nawet liczby, by pokazac falszywy obraz ludziom, ktorzy nie znaja Egiptu od srodka. Ludzie, ktorzy rozpoczeli protesty, sami teraz mowia: Dostalismy juz to, o co prosilismy, wiec kim sa ci ludzie na placu Tahrir? Pojawia sie pytanie, dlaczego CNN, BBC i inne media pisza tylko o protestach przeciwrzadowych? To nie jest cala prawda. Na dodatek podaja informacje, ze protestujacy, ktorzy bronia obecnego rzadu, zostali przekupieni – to NIEPRAWDA! To jestesmy my, Egipcjanie! Dzisiaj na placu Tahrir pozostalo tylko kilkaset osob z pierwotnej grupy prostestujacych – nie wiemy kim sa pozostali. To bardzo dobrze zorganizowane grupy, naoczni swiadkowie sa zaskoczeni, ze wielu z nich posluguje sie takimi samymi telefonami, maja te same okrycia. Media staly sie czescia tego ogromnego oszustwa. To dzialanie typowe dla Bractwa Muzulmanskiego, o czym my, Egipcjanie, wiemy, ale media zdaja sie w ogole w tym nie orientowac. Jezeli zdecydowalibysmy sie wyjsc na ulice temu sprzeciwic, jeszcze wiecej krwi zostaloby rozlanej, a media oskarzylyby o to Mubaraka. Amerykanski prezydent Roosevelt powiedzial kiedys: “W polityce nic nie dzieje sie z przypadku. Jezeli cos sie stalo, to ktos sprawil, ze sie stalo.” Prosze, pomozcie nam sprzeciwic sie zlu! Pomozcie nam obnazyc te klamstwa i gloscie prawde!

Drugi List:

To bez watpienia dzialanie Wroga, ktory wdmuchuje zlo w sytuacje, by utrzymac plonacy ogien. Wierze, ze Bog chce, by Kosciol w Egipcie teraz powstal i nie pozwolil ludziom zapedzic sie w ciemny zaulek klamstw. Pare dni temu, w czasie modlitwy, Bog dal mi wizje. Zobaczylem wielka, zla dlon, ktora trzymala czarny kubek z czarna ciecza i wylewala ja na ziemie Egiptu. W miare jak ciesz sie rozprzestrzeniala, wsiakajac w ziemie, kompletnie ja trwale zanieczyszcza. I uslyszalem glos, by stanac w wylomie i modlic sie, zeby plany wroga nie doszly do skutku. W czasie, jak sie modlilismy zobaczylem ciemna chmure – obecnosc wroga. Znajdywala sie nad placem Tahrir. Pan polecil nam modlic sie o odciecie doplywu wszelkiego zla, zeby ta chmura nie miala sie czym karmic. Ta chmura zwiazuje oczy i zatyka uszy ludzi pod nia. Wielu z naszych bliskich rozpoznalo w Duchu, ze wrog podsuwa rozne scenariusze dla naszego kraju, uzurpujac dla nich wsparcie Egipcjan i naszej mlodziezy. Rozsiewaja klamstwa. Wolamy o PRZEBUDZENIE, inaczej bedzie za pozno. W imieniu Jezusa, niech ten chaos sie zakonczy! Wolamy, jak Krolowa Estera, o post i modlitwe…

jud

2011-01-13T15:13:00.001+02:00

Yud wystepuje w Biblii najczesciej i jest najmniejsze. To iskierka, ktora zaczyna kazda inna litere. Numer 10.

Yud jest pierwsza litera: Jakuba. Izraela. Judy. Zydow. A przede wszystkim pierwsza litera Tetragramu - imienia Boga.

O tej literze Pan Jezus mowi, ze nie zostanie ruszona z Jego Slowa, dopoki sie wszystko nie wypelni (Mat. 5:18).

Wielu chrzescijan na swiecie rozpoczyna rok kilkutygodniowym postem lub decyduje sie na jakas forme postu i modlitwy, by blagac o Boza przychylnosc na rozpoczynajacy sie rok. Jako Ambasada Chrzescijanska w Jerozolimie (ICEJ) podjelismy zobowiazanie, zeby poscic w kazda srode stycznia i modlic sie w tych dniach szczegolnie intensywnie o Izrael, o Jerozolime i o narod zydowski, ale takze o tematy pokrewne.

W ostatnia srode, 26 stycznia, zakonczymy ten czas wstawiennictwa 24-godzinna modlitwa.

Izrael wkroczyl w 2011 rok z ogromna presja ze strony ONZ, innych narodow i Islamu. Kraje Ameryki Poludniowej rozpoczely zatrwazajacy trend, uznajac Palestyne za oficjalne panstwo – ktorym autonomia palestynska jeszcze nie jest i nie wiadomo kiedy bedzie. Odbywa sie to rownolegle z ruchami podwazajacymi istnienie Izraela jako panstwa zydowskiego.

Iran rozwija swoje plany nuklearne i jest to poza wszelka kontrola organizacji uzurpujacych sobie wladze nad swiatem. Rownoczesnie w krajach arabskich i muzulmanskich rozwijaja sie ruchy antyizraelskie, ktore zabraniaja firmom i zwiazkom nawiazywac jakiejkolwiek wspolpracy z Izraelem pod kara zawieszenia mozliwosci wykonywania zawodu (dot. np. lekarzy, informatykow itd.)

Wewnatrz samego Izraela niestety tez jest sporo tematow do modlitw. Tel Aviv coraz czesciej zostaje okreslany “rozowym miastem”, czyli miastem przyjaznym homoseksualistom, co wykorzystuje Ministerstwo Turystyki Izraela. Najwyzsze pozycje w Izraelskim rzadzie chwieja sie z powodu korupcji i skandali.

W Izraelu nadal brakuje wody. Deszcze sa sporadyczne i juz teraz wiadomo, ze w tym roku poziom wody w Jeziorze Galilejskim, czyli w glownym zrodle wody pitnej, bedzie ponizej “czerwonej kreski”.

Chcemy tez sie modlic o premiera Beniamina Netanyahu. Jest dobrym premierem, wykazal sie ogromna stabilnoscia, ale tez i madroscia w wielu dramatycznych sytuacjach. Nie jest specjalnie lubiany przez ONZ, co znaczy ze nie lubi go tez europejska prasa. Moj szef byl wczoraj na konferencji prasowej z nim i byl zalamany komentarzami innych dziennikarzy. Bibi (tak wszyscy mowia zdrobniale o premierze :)) wykazuje w tym wysoka klase, ale nie ma latwego zadania.

Prywatnie, Netanyahu ozenil sie po raz trzeci w 1991 roku i wierzymy, ze jego obecna zona Sara ma dobry wplyw na jego zycie. Swiadczyc o tym moze tez fakt, ze ich syn wygral w Izraelu konkurs wiedzy biblijnej! Jezeli chlopiec w wieku szkolnym ma tak imponujaca znajomosc Biblii, to swiadczy to o domu rodzinnym. Wiec modlmy sie o Netanyahu, ale takze o jego zone Sare i dwoch synow.

Dla naszej Ambasady dodatkowym tematem do modlitwy jest napieta sytuacja na Wybrzezu Kosci Sloniowej w Afryce (WKS- Cote d’Ivore). Dotychczasowy prezydent kraju przegral wybory prezydenckie, jednak nie ma zamiaru opuscic swojego stanowiska, poniewaz uwaza, ze wyniki zostaly sfalszowane. W kraju panuje chaos, partie polityczne prowadza ze soba walki w urzedach i na ulicach.
Jaki to ma zwiazek z ICEJ? Nasza Ambasada miesci sie w budynkach, ktore sa wlasnoscia rzadu WKS. Jesli na czele panstwa znajda sie niewlasciwe osoby a forum miedzynarodowe sie temu sprzeciwi, WKS moze zarzadac zwrotu swojej posiadlosci.

W tych trudnych czasach chcemy pamietac, ze nasze modlitwy maja moc a nasz Ojciec w Niebie dziala w naszej sprawie. Pan obiecal, ze “lud tych, którzy znają swojego Boga, umocni się i będzie działać” (Dan. 11:32). Warto zwrocic uwage na to, ze Prorok Daniel pisze te slowa w kontekscie zatrwazajacych wydarzen.

Dlatego w tym miesiacu chcemy przynosic te prosby Bogu i ukorzyc sie, w przygotowaniu do dzialania. Chcemy odebrac zlecenia na kolejny rok i okazac sie wiernymi w wypelnianiu Bozych wskazowek.

Post i modlitwe w ostatnia srode miesiaca, 26 stycznia, rozpoczynamy zgodnie z zydowskim zwyczajem juz dnia poprzedniego. Kazdy pracownik Ambasady ma przydzielona konkretna godzine, kiedy bedzie czuwac i sie modlic. Ja, przedstawiciel Polski, bede modlic sie we wtorek, o godz. 20:00-21:00 czasu izraelskiego (czyli 19:00-20:00 czasu polskiego). Oficjalna czesc zostanie zakonczona o godz. 17:00 w srode, po czym pracownicy ICEJ beda jeszcze czuwac w nocy ze srody na czwartek.

tet

2010-12-20T08:56:00.255+02:00

Tet jest najrzadziej wystepujaca litera w Biblii.
Tet jest paradoksem, ukrywa w sobie dobro i zlo. To, jak je odbierzemy, zalezy od naszej osobistej decyzji.

"Polozylem dzis przed toba zycie i smierc, blogoslawienstwo i przeklenstwo. Wybierz przeto zycie, abys zyl..." (Przyp. Sal. 30:19)

Numer 9 to skonczonosc czlowieka, sad nad jego zyciem.
Jest 9 owocow Ducha i 9 darow Ducha.

Bog stworzyl Swiat pelen malych swiatow. przyslowie Jiddisz

Mialam sen, ze spotkalam sie ze znajomym o skrajnie anty-izraelskich pogladach. To znajomy znajomego, Amerykanin, chrzescijanin, mieszkajacy we wschodniej Jerozolimie (arabskiej/palestynskiej czesci miasta). Nasz wspolny znajomy, rowniez o anty-izraelskiej postawie, chcial, zebysmy sie poznali, prawdopodobnie z nadzieja, ze to "dobrze" wplynie na mnie. Ze wzgledu na brak porozumienia (nie mowie o jakims konflikcie, po prostu ze wzgledu na brak jakiejkolwiek motywacji) do naszego spotkania nigdy nie doszlo.
Do spotkania doszlo natomiast w moim snie. Wstepny dyskomfort szybko zniknal i ostatecznie mielismy bardzo dobry czas. Owy kolega okazal sie bardzo sympatycznym czlowiekiem, cieplym i otwartym. Na pewnym etapie snu nawet bardzo mi pomogl i stal sie, moge powiedziec, przyjacielem.

Ale to byl sen. Gdy po obudzeniu sie postanowilam cos z tym zrobic i zadzialac w tej sprawie, bardzo mocno dotarlo do mnie, ze rzeczywistosc ze snu wcale nie musi sie pokrywac z prawda. Zobaczylam profil kolegi na internecie i zmrozilo mnie. "Niegrozne" hasla anty-izraelskie zdobily kazdy zakatek. Nawet najprostsze komentarze, pozornie niezwiazane z Izraelem, mialy odpowiednie zabarwienie. Przyklad: komentarz odnosnie swiat spedzanych w domu, w USA: "Ciesze sie, ze moge spedzic pare dni bez Izraelczykow celujacych karabinami w moja glowe."

Czasami mam wrazenie, ze glowna roznica miedzy mna a takimi osobami jak ten czlowiek jest to, ze ja wiem ZA czym stoje, a on wie PRZECIWKO czemu stoi. Ja chce widziec to, o co warto walczyc, chce miec odwage, by bronic tego, co dla mnie wazne. Natomiast na podstawie jego wypowiedzi, postawy i zartow, mam wrazenie, ze on jest swiadomy tylko tego, czego nienawidzi, czemu sie sprzeciwia, z czym walczy.

Jedna z rzeczy, ktorej sie tutaj intensywnie ucze, to wlasnie tego, ze jako ukochana corka Taty w tej ziemi, nie jestem przeciwko nikomu. Jestem przeciwko zlu. A z tego zla czesto trzeba ratowac ludzi. Unikam ludzi mi wrogich, a wychodze do tych, ktorzy chca zrozumiec... Oczywiscie, czesto sie denerwuje na ludzi, na ich postawy, z niektorymi sie kloce... ale zadne ich slowo nie ma takiego znaczenia lub takiej mocy, zeby wplynac na to, kim jestem i co tutaj robie. Nigdy nie chce zejsc do tego poziomu, zeby moja rola tutaj ograniczala sie do zwalczania kogokolwiek... Zwalczam antysemityzm. Agresje. Ignorancje. Ale nie ludzi. Chce budowac relacje, mowic Prawde. Lubie mowic ludziom o tym dlaczego wierze. Lubie odpowiadac na pytania o Jezusa, o to, dlaczego jestem w Izraelu, o to, co robie w Ambasadzie Chrzescijanskiej.

Bog stworzyl swiat pelen malych swiatow. W samej Jerozolimie jest ich nieskonczonosc...

* * *

Raja (czyt. Radza) to arabski chrzescijanin, ktory pracuje z ludzmi starszymi i dziecmi na Starym Miescie. Kiedys uczyl robic bomby, potem bral narkotyki, a dzisiaj kupuje starszym ludziom obiady i uczy dzieci wersetow biblijnych. W miniona sobote bralam udzial w swiatecznej kolacji, ktora Raja zorganizowal dla najbiedniejszych, przy kosciele patriarchatu lacinskiego. Kazdemu wreczalismy swiateczny prezent - koce i zywnosc na zime. Pan Jezus przytulal wszystkich juz w drzwiach wejsciowych - widac to bylo po usmiechach tych ludzi. Raja byl przeszczesliwy, biegal od stolika do stolika, blogoslawil ludzi. Czasami sumienie przypomina mu o okropnej przeszlosci, chcialby powiedziec swoim bylym uczniom, ze to, co robili bylo zle. Z dziewieciu, pieciu juz nie zyje. A Raja ma zaledwie 47 lat.

* * *

Aviva jest zydowka w moim wieku. Dzieki zwyklym chrzescijanom na ulicach Jerozolimy uslyszala o Mesjaszu. Zaczela czytac Pisma, doszla do Nowego Testamentu, ktory otrzymala od misjonarzy. Glodna prawdy, pochlaniala po kolei kazda ksiege z ogromna fascynacja. Razem z poznaniem przyszedl Duch Swiety. Aviva przezyla chrzest w Duchu Swietym krotko po nawroceniu, minionego lata. Modlila sie jezykami, miala wizje... Nikt jej wczesniej nie wytlumaczyl tych "zjawisk", myslala, ze to normalne. Jej zdaniem kazdy Zyd, jesli bedzie czytal Boze Slowo ze zrozumieniem i bedzie sie modlil, by Duch Bozy mu tlumaczyl to, co czyta, to pozna Mesjasza - nawet bez ingerencji zadnych "misjonarzy"! Boze Slowo jest pelne Ducha, mowi Aviva, dlatego wystarczy sie na to otworzyc. Ale Aviva nie dyskredytuje tez roli chrzescijan, ktorzy rozmawiaja o Panu Jezusie na ulicach swietego miasta - w koncu to wlasnie oni mieli ogromny wplyw na jej wlasne zycie.

* * *

Tomek jest z Polski. Jeszcze w kraju zaczal studiowac na seminarium, potem wyjechal do Wloch. Tam nauczyl sie biegle wloskiego i zostal franciszkaninem. Trafil do prowincji Ziemi Swietej, mieszka w Jerozolimie od czterech lat. Wita sie ze mna z lekka podejrzliwoscia, wie, ze jestem protestantka. Jego podejrzliwosc nie wiaze sie z moim "innowierstwem" - Tomek nie zna w Jerozolimie zbyt wielu Protestantow, ktorzy byliby zainteresowani Katolikami. A ja lubie. Poznawac, uczyc sie, pytac. Wiec pytam Tomka o podstawy, o rodzaje habitow, o historie, o prace w zakonie. Tomek wyluzowuje. A ja pytam dalej, bo lubie. "Dlaczego jestes zakonnikiem? - A dlaczego ktos sie zeni ze swoja narzeczona? Bo wie, ze to ta jedyna. - Wiedziales, ze to twoje miejsce? -Uslyszalem w srodku glos... - Ducha Swietego?" Tomek sie usmiecha. "Tak, Ducha Swietego..." W styczniu ciag dalszy. Porozmawiamy o Zydach i Muzulmanach.

* * *

Ponizsza piosenka bardzo dotyka mojego serca, wiec wszystkim dedykuje. W klipie jest tlumaczenie angielskie, ale nie do konca wierne, wiec ponizej zamieszczam tlumaczenie polskie.

Kiedy serce placze, tylko Bog je uslyszy.
Bol unosi sie z duszy...
Czlowiek zanim utonie, wpierw upada,
Przerywa cisze krotka modlitwa...

Wysluchaj Izrael, Boze moj, bo jestes wszechmocny!
Dales mi zycie, dales mi wszystko...
W oczach mam lzy, a serce placze w ciszy.
Ale kiedy serce milczy, to dusza wola

Wysluchaj Izrael, Boze moj, jestem teraz sama!
Uczyn mnie silna, Boze, zeby juz sie nie bac!
Bol jest ogromny i nie mam gdzie uciec
Spraw, zeby bol sie skonczyl, brak mi juz sil...

Kiedy serce placze, czas stoi w miejscu
Zycie przewija sie czlowiekowi przed oczyma
Nie chce isc w obce miejsca
Wiec wola do Boga stojac na krawedzi...

Wysluchaj Izrael.

chet

2010-12-19T12:01:00.004+02:00

Chet to litera zycia. Jej numer - 8 - to numer laski i madrosci. Litery Chet i Jud - razem czytane Chai, to zycie.

Osiem osob zostalo uratowanych w czasie potopu. Pan Bog potwierdzil swoje przymierze Abrahamowi osiem razy. Sukkot, prorocze swieto oczekiwania Mesjasza, ma osiem dni. Podobnie Chanuka, swieto swiatel.

Pan Jezus zmartwychwstal pierwszego dnia po szabacie, czyli w calym cyklu Wielkiego Tygodnia - to osmy dzien. Nowy poczatek. Zycie.

W miniona srode bylam w Betlejem na delegacji i konferencji prasowej z grupa korespondentow zagranicznych, zwiazanej z oficjalnym zapaleniem swiatecznych lampek na choince betlejemskiej. Niestety moje wrazenia nie sa zbyt swiateczne...

Betlejem oczami "tej malpy w czerwonym"*

*malpa w czerwonym: fraza zostala uzyta 14 grudnia 2006 podczas konferencji prasowej w Brukseli, kiedy prezydent Lech Kaczynski, chcac uniknac konfrontacji ze strony niewygodnej dziennikarki, zwrocil sie do ministra A.Krawczyka (zapominajac przyslonic mikrofon): "Jeszcze jedno pytanie, ale nie od tej małpy w czerwonym."

Ironicznie, w dniu mojej pamietnej wizyty w Betlejem bylam ubrana w kolor czarny i... czerwony.
Moze od razu na wstepie powiem, ze nie, nie wpakowalam sie w zadne klopoty i moje utozsamienie sie z pania Inga Rosinska z TVN24 wiaze sie z byciem niewygodna reporterka, ktora nie daje sie nabrac na kwiecista propagande i w kazdej chwili moze wybuchnac z krytycznym komentarzem, ktory podwazy wiarygodnosc obludnych mowcow.

Na miejscu spotkalismy sie z "chrzescijanskimi" liderami Palestyny - burmistrzem miasta, gubernatorem, dyrektorem szkoly biblijnej. Owa mila uroczystosc swiateczna przesiaknela urocza propaganda anty-izraelska niczym slaski tort wodka. Gdy sie czlowiek zapomni, to sie mu w glowie zakreci, a od przeslodzenia mozna dostac mdlosci. To nie jest moja syjonistyczna perspektywa - mam arabskich przyjaciol, ktorzy nie moga zniesc tej manipulacji; na delegacji bylam z palestynska kolezanka. Byla rownie zniesmaczona jak ja...

Nasza delegacja skladala sie z glownie swieckich dziennikarzy, podejrzewam, ze moglam byc jedyna osoba nawrocona. Bylo paru zydowskich reporterow, paru europejskich i jedna albo dwie palestynki. Na dzien dobry nasi gospodarze stracili nasze zaufanie: "Tu chrzescijanski dom, tu muzulmanski... zyjemy jak bracia, zjednoczeni w cierpieniu z powodu izraelskich oprawcow... w zadnym kraju muzulmanskim chrzescijanie nie cierpia takich przesladowan, jak my z rak zydow." Ekhm. Coz. To moze powinni zamieszkac w Arabii Saudyjskiej lub w Iranie, skoro ich muzulmanscy bracia sa dla nich tacy dobrzy. Dyrektor szkoly biblijnej: "Nigdy nie doznalismy zadnej krzywdy ze strony muzulmanow... Hamas to pokojowi patrioci, ktorym nie dano innego wyjscia i zostali zmuszeni do uzycia srodkow terrorystycznych." W tym momencie zdalam sobie sprawe, ze prawdopodobnie cala szkola jest na podsluchu...

Bazylika Narodzenia. Pomine watki religijno-obrzadkowe, bo naprawde nie maja sensu... Chociaz w jednej chwili o malo nie wpakowalam sie na droge wojenna z naszym przewodnikiem. Opowiadal nam, jak to posadzka kosciola pochodzi z czasow Heleny (IV wiek), ktora zbudowala ten kosciol, czyniac to miejsce najstarszym aktywnym kosciolem na swiecie... Kolumny, zbudowane za jej czasow, zostaly odnowione przez Krzyzowcow w wiekach srednich. Potem przewodnik pokazal nam miejsce, gdzie rzekomo urodzil sie Pan Jezus i gdzie Maria polozyla dzieciatko. Wychodzac jeszcze zwrocil nasza uwage na cztery dziurki w jednej z kolumn, mowiac ze zrobila je Maria, gdy poczula bole porodowe.
Nie moglam sie powstrzymac: "Rodzaca Maria wbila palce w kolumne... ktora zostala zbudowana w IV wieku i odnowiona w wieku, zalozmy, jedenastym... acha."
Zdenerwowany przewodnik odburknal, ze takie sa podania historyczne i wyszedl z kosciola.

Wizyta w Betlejemskiej Szkole Biblijnej byla najsmutniejsza czescia naszej wyprawy. Biorac pod uwage, ze wiekszosc naszej delegacji niewiele miala wspolnego z chrzescijanstwem, co znaczy ze tez niewiele rozumiala i nie znala chrzescijanskich wartosci, spotkanie z dyrektorem szkoly mialo w sobie potencjal totalnego pogrzebania relacji chrzescijan z izraelskimi mediami. Serdeczne gratulacje na rece palestynskiego Ojca Dyrektora. Oto niektore z herezji, jakie uslyszelismy: Pan Jezus przyszedl odkupic Palestyne. Pierwsi chrzescijanie to byli palestynczycy. Pan Jezus poslugiwal sie jezykiem arabskim. Duch Swiety zostal zeslany na palestynczykow.

Bylam pod wrazeniem jak kulturalni byli moi towarzysze. To bardzo nietypowe dla grupy dziennikarzy. Jednak w pewnym momencie nawet najlagodniejszym puscily nerwy. Jedna z dziennikarek chciala zmienic temat izraelski i porozmawiac szerzej o Bliskim Wschodzie. Zadala pytanie bardzo niewinne i niepolityczne, chciala wrecz podbudowac reputacje samego Betlejem, bo zapytala o chrzescijan, ktorzy masowo uciekaja przed przesladowaniami z krajow muzulmanskich i zapytala, czy jest dla nich miejsce w takich chrzescijanskich miastach jak Betlejem. Odpowiedz Dyrektora: "Nie wiem czemu media interesuja sie przesladowaniami w Iraku i Iranie... My tutaj jestesmy bardziej przesladowani przez Izrael!" Dziennikarce z Peru skoczylo cisnienie: "Chrzescijanie sa mordowani przez Islamistow w imie swietej wojny, obcina sie im glowy przed kamera, podpala domy i kamienuje kobiety - a ty chcesz nam mowic o tym, jak Izrael dla bezpieczenstwa swoich obywateli stawia mur przy autostradzie?! Morderstwa porownujesz z tym, ze Izrael sprawdza kazdego pasazera na lotnisku przez trzy godziny?! To jest to twoje przesladowanie???" Tak, dyrektor nie lubi spedzac czasu na zydowskim lotnisku.

Konferencja prasowa z burmistrzem i gubernatorem byla rownie anty-izraelska, lecz mniej emocjonujaca, dlatego ze tym razem nikt z nas juz nie byl zaskoczony. "Izrael odrzuca wszelkie nasze plany pokojowe!" "Czekamy az Izrael zmadrzeje, a oni tylko chca walczyc!" "Mamy dosyc terroru zydowskiego!" ...bla bla bla... stare, znane i lubiane przeboje. Nad glowa burmistrza wesolo polyskiwala kiczowata szarfa: MERRY CHRISTMAS.

W drodze powrotnej nasza palestynska kolezanka postanowila zabrac glos: "Dlatego wlasnie Palestyna nadal nie istnieje... dlatego nikt nas nie szanuje... dlatego nie da sie rozmawiac o pokoju... i wlasnie dlatego wielu z nas, arabow, palestynczykow, wolimy tak naprawde mieszkac po stronie izraelskiej..."

zayin

2010-12-11T13:39:00.001+02:00

Zayin symbolizuje miecz. Nr 7.

Jedyne miejsce w Biblii, gdzie litera Zain jest powiekszona, to pierwsza litera Mal. 4:4 (lub Mal. 3:22): "Pamiętajcie o zakonie Mojżesza, mojego sługi, któremu przekazałem na Horebie ustawy i prawa dla całego Izraela!"

Prawo to Boze Slowo. Slowo jest mieczem.

Zayin to litera Vav w koronie. Vav to czlowiek. Zayin to ukoronowany Syn Czlowieczy.

W listopadzie, kiedy wielu z nas modlilo sie o deszcz w Izraelu, Bozy czlowiek w Polsce dostal Slowo od Pana, ze to jeszcze nie czas, ze na niebianskich drzwiach jest zasuwa, natomiast deszcz przyjdzie dopiero ze znakiem cienkiego sierpu ksiezyca. W owym czasie ani ja, ani wspomniana osoba, nie wiedzielismy, co to znaczy. Kiedy spadl pierwszy deszcz, wszystko stalo sie dla mnie jasne.

Deszcz spadl w nocy z niedzieli na poniedzialek, 5-6 grudnia. To byla noc nowiu ksiezyca, co znaczy ze od kolejnego dnia mozna bylo zobaczyc cieniutki sierp ksiezyca. Ten dzien w tradycji zydowskiej jest swietowany jako Rosz Chodesz, poczatek miesiaca, bo kalendarz biblijny jest kalendarzem ksiezycowym (a nie slonecznym, jak nasz zachodni kalendarz). Rosz Chodesz jest swietowany na znak wyjscia z ciemnosci do jasnosci, przypomina o Bozej lasce, ktora nigdy sie nie spoznia i zawsze przychodzi o wlasciwej porze.

Izrael zobaczyl to na wlasne oczy - Bog jest wierny i zeslal deszcz.

Niestety w dniach poprzedzajacych opady deszczu mialy miejsce tragiczne wydarzenia na polnocy kraju. Pozar, jakiego Izrael jeszcze nie widzial, pochlonal lasy na gorach Karmel. Dzien po ugaszeniu ognia zostalam wyslana jako reporter na miejsce wydarzen, by razem z kolezankami z dzialu pomocy humanitarnej, oszacowac budzet pomocy jakiej mozemy udzielic poszkodowanym oraz sporzadzic raport stanu lasow na dzis. Fragmenty ponizej...

Gdy zblizalysmy sie w strone gor, musze przyznac, ze lekko odetchnelysmy z ulga widzac zielone lasy. Media podawaly zatrwazajace informacje, sugerujace, ze cale gory staly w ogniu. Dzieki Bogu to byly informacje nie do konca prawdziwe, a blad spowodowany byl tym, ze cale gory staly w dymie i na pierwszy rzut oka trudno bylo stwierdzic jaki obszar jest rzeczywiscie objety ogniem. Po tym jak spadl deszcz, powietrze nad gorami stalo sie troche bardziej przejrzyste. Niestety jednak zniszczenia sa zniszczeniami i lasy, ktore pozostaly, nie zaspokoja tych potrzeb naturalnych, ktore istnieja. W roku 2011 Izrael chce przylozyc wiecej staran do sadzenia nowych drzew - ludzie na calym swiecie moga przylozyc do tego reke, o czym mam nadzieje, ze bede mogla was poinformowac w odpowiednim czasie.

Najpierw udalysmy sie do Parku Narodowego Hai Bar. Ta czesc naszej wizyty na gorach Karmel byla czescia lagodzaca. Wyszedl nam na spotkanie zarzadca ochrony parkow narodowych Izraela, niesamowicie wrazliwy czlowiek z ponad 30-letnim doswiadczeniem pracy jako straznik (park ranger). Jego milosc do Bozego stworzenia byla wzruszajaca i zarazliwa. Dowiedzialysmy sie, ze zadne zwierzeta nie ucierpialy w czasie pozarow! Cos niesamowitego! Dzikie zwierzeta zdolaly uciec dzieki naturalnym instynktom, zwierzeta na terenie parku Hai Bar byly pod ciagla obserwacja (wypada tutaj oddac szacunek odwaznym straznikom, ktorzy nie ruszyli sie ze swoich posterunkow), natomiast ptaki (glownie orly i sepy) odpowiednio wczesniej przetransportowano w inne miejsce.

Ogien, ktory 'przeskoczyl' (z wiatrem) ogrodzenie parku, zblizyl sie na niebezpieczna odleglosc do zwierzat, ale zostal w pore ugaszony. Chwala Panu.

Niestety miejsca, do ktorych udalysmy sie zaraz potem, pokazaly nam potworna rzeczywistosc. Widok ogoloconych wzgorz byl przerazajacy. Przed naszymi oczami stanely obrazy jak z koszmaru. Drobne szkielety zweglonych drzew staly nieruchomo na czarnych polaciach Winnicy Bozej (doslowne tlumaczenie nazwy Karm'El). Zarzadca parku Hai-Bar widzial, jak ogien pochlania lasy, na wlasne oczy: "Nie mielismy szacunku wobec ognia... dopiero teraz zobaczylismy jak jestesmy bezsilni. Sam czlowiek nie potrafi nic wobec zywiolu." Patrzac na zbocza gor uswiadomilysmy sobie tez tragizm tej sytuacji - w takie miejsca nie da sie podjechac wozem strazackim.

Czarne zbocza gor Karmel

Niemal 40 ofiar smiertelnych pozaru bylo straznikami wieziennymi, ktorzy zgineli w plonacym autobusie. Jechali na pomoc wiezniom, glownie palestynskim, przetrzymywanym w zakladzie karnym na szczycie gory. Stracili zycie chcac ratowac tych, ktorzy kiedys sami byli zagrozeniem dla zycia wielu innych...
Z poczatku nie moglam zrozumiec, jak to mozliwe, ze nikt z autobusu sie nie uratowal, ze pojazd w ogole sie zapalil, albo czemu w pore sie nie wycofal... Gdy zobaczylam miejsce tych tragicznych wydarzen, uswiadomiono mi okolicznosci tego zdarzenia. W czasie, kiedy autobus ruszal w gore, droga byla w calosci przejezdna. Ogien zlapal ich na zakrecie, gdzie palace sie drzewa odgrodzily im mozliwosc ucieczki. Z powodu wczesniejszej suszy ogien rozprzestrzenial sie dziesiatki metrow na sekunde! I rzecz, ktorej nawet nie umiem sobie wyobrazic: plomienie siegaly 60 metrow wzwyz... Z takiego ognia nie da sie po prostu wycofac...

Zakret na ktorym splonal autobus pelen ludzi.

Samoloty pozarnicze 'zatrzymaly' ogien na pewnym poziomie gory i wiezienie pozostalo nietkniete.

Przez pare dni padal deszcz. Pogoda jest dzika i nieprzewidywalna. Mialo padac wiecej, ale szybko przestalo. Natomiast zerwal sie ogromny wiatr, ktory zwykle przychodzi z deszczem, ale nie tym razem. Przez ostatnie pare dni wial "na sucho". Widocznosc jak w czasie sniezycy - tyle, ze pada piaskiem. Sila mozliwe ze nawet wieksza niz wiatru halnego, ale niestety w przeciwienstwie do halnych, ktore sa cieple albo przynajmniej zwiastuja ocieplenie, ten tutejszy jest lodowady. Z kilkunastu stopni temperatura spadla do zera.

Wiec tak tutaj u nas wyglada ostatnio. Jest ciekawie. I powiem szczerze, modle sie duzo, zeby cokolwiek z tego zrozumiec. Bo wiem, ze takie dziwne zjawiska nie dzieja sie bez przyczyny. Ale wiem tez, ze Pan Bog jest w kontroli wszystkiego i ma plan. Nadzieja i radosc nas nie opuszczaja. :)

vav

2010-12-01T16:05:00.006+02:00

Vav oznacza hak, punkt zaczepienia. Takze hak do namiotu (tak zwane "sledzie").

W zdaniu litera vav tez jest "zaczepieniem", lacznikiem. Symbolicznie, laczy swiat duchowy ze swiatem fizycznym.

Vav jest w samym srodku Tory - to dokladnie srodkowy znak Piecioksiegu. W "brzuchu", w Ks. Kapl. 11:42.

Vav jako liczba 6 jest znakiem czlowieka.

"Obserwowanie ludzi i umiejetne odczytywanie ich zachowan, generalnie klasyfikowane jako nowoczesne hobby, coraz czesciej uznawane jest takze jako element prowadzenia badan psychologicznych i socjologicznych. Ten specyficzny rodzaj antropologii kulturowej bada prawa rzadzace kultura, jej historyczna zmiennosc i roznorodnosc w celu skonstruowania ogolnej teorii."

Ulpan to powszechna nazwa szkol jezyka hebrajskiego w Izraelu. Swego czasu do Ulpanow uczeszczali glownie Olim, czyli immigrujacy tutaj zydzi. Dzisiaj to ludzie z calego swiata, ktorzy albo mieszkaja w Izraelu z jakiegos powodu, albo przyjechali po prostu sie uczyc. W mojej grupie nie ma Olim, chociaz nie wykluczone, ze niektorzy sie nimi stana. Na przyklad Erin, zydowka w moim wieku ze Stanow, albo Boris z Rosji.

Jestem w grupie Alef - podstawowej. Mamy 6 godzin zajec tygodniowo, dwa razy po trzy. To chyba sporo, chociaz intensywne kursy to 4 godziny dziennie, 5 razy w tygodniu. Oczywiscie te osoby zazwyczaj nie pracuja, wiec moga sobie na to pozwolic.

Siedze zazwyczaj z Pamela ze Stanow, z ktora bardzo dobrze sie rozumiem. Wesola, w moim wieku, robi staz dla ONZ tutaj. Podobnie jak ja, ma z nimi niemaly problem, ale wlasnie dlatego dla nich pracuje - a noz bedzie mogla wywrzec jakis pozytywny wplyw. Mieszka z dziewczyna wysoko postawiona w IDF, ale jej pracodawcy o tym nie wiedza. :)

Z Pamela ogolnie dobrze sobie radzimy z hebrajskim, chociaz czesto nam sie zdarza, ze zle zrozumiemy polecenie do cwiczen i mamy z tego niezly ubaw. Obie pracujemy caly tydzien w biurze, wiec zazwyczaj na zajeciach jestesmy zmeczone i rozkojarzone. Na samym poczatku Pamela wiedziala duzo wiecej ode mnie (jest tutaj juz prawie rok, ale dopiero teraz zapisala sie do szkoly), natomiast musiala opuscic jedne albo dwa zajecia ostatnio i teraz obie jestesmy swietne w niektorych kwestiach a beznadziejne w innych - tyle ze w roznych, co nam bardzo pomaga. :)

Zazwyczaj siedzi z nami takze Siergiej z Bialorusi. Wysoki, szczuply, z ciemnymi lekko falowanymi wlosami. Siergiej jest profesjonalnym tancerzem, wczesniej mieszkal w Moskwie i w Paryzu, teraz jest w Izraelu. Wyglada na typowego artyste, lekko niechlujny, pali papierosy, zna jezyki, bardzo bystry... moze tak wlasnie bym sobie wyobrazala mlodego Puszkina albo Pasternaka... heh ;) Bardzo sympatyczny i zdolny.

Fajne wrazenie zrobili na mnie takze Alberto i Antonio, dwoch przekomicznych wlochow w wieku ok. trzydziestki. Obaj sa niewysocy, bardzo zdolni i wiecznie usmiechnieci. Kojarza mi sie z zydowskim wydaniem... hobbitow. :) Doslownie jakby Tolkien ich stworzyl - na kazde pytanie maja jakas swoja smieszna odpowiedz, ale "dobrze im z oczu patrzy", sa bardzo uczynni i nic dla nich nie jest problemem.

Na jednych zajeciach Antonio pojawil sie w czerwonej koszulce z bialym orlem i duzym napisem "Polska". Dostal w prezencie od kolegi. :) Na ostatnich zajeciach dowiedzialam sie, ze Alberto i Antonio sa bracmi franciszkanami i mieszkaja na Starym Miescie. Podobno maja tam tez jakichs braciszkow z Polski. :)

Mamy tez jedno malzenstwo arabskie, przeslodcy ludzie. Podejrzewam, ze to arabscy chrzescijanie, bo ona nie nosi zadnej burki ani niczego podobnego, a on ubiera sie tak troche pastorsko - zawsze koszula z kolnierzykiem, eleganckie spodnie, ladnie ogolony i obciety. :) Maja moze po 35 lat, nie mowia duzo i sa bardzo pilnymi uczniami.

Katri z Finlandii pracuje dla chrzescijanskiej telewizji swojego kraju. Jest operatorem kamery, pomaga krecic reportaze tutaj w Izraelu. Alice jest z Francji, ma moze 40 lat i jako jedyna nie umie slowa po angielsku. Jej francuski akcent jest tak ewidentny nawet w hebrajskim, ze nie umiem jej zrozumiec. Jest taka nasza szara myszka, pilnie sie uczy i jest dosc powazna.

Dwaj kolesie, ktorych imiona mi uciekly, pracuja jako wolontariusze w ogrodzie botanicznym. Obaj bardzo wyluzowani i sympatyczni. Jeden jest z Kalifornii (USA), drugi z Walii (UK) i obaj, hmm, jakby to ladnie powiedziec, nie sa w czolowce klasy. :) Na kazdych zajeciach wygladaja, jakby byli na nich po raz pierwszy.

Ale nikt nie przebije Bena z Holandii. Ben... jest z innej planety. Ma dlugie blond wlosy zawsze spiete w kucyk i wyglada jak Teksanczyk. Nie mam pojecia, co robi w Izraelu, i on chyba tez nie. :) Nie wiem ile tak naprawde on wie z tego hebrajskiego i... on chyba tez nie. :))

Jest jeszcze pare osob, ktorych albo jeszcze nie poznalam, albo nie zapisaly mi sie w pamieci.

Nasza nauczycielka jest Tami, albo raczej Tamara, swietna izraelka w wieku moze 30-paru lat. Ma do nas nieziemska cierpliwosc, traktuje nas bardzo po przyjacielsku, w czasie zajec mowi TYLKO po hebrajsku, co znaczy, ze cwiczenia tez tlumaczy w hebrajskim. Jest wesolo. Ona sama jest bardzo wesola, bystra i gdyby chciala, to moglaby z nami rozmawiac w trzech albo czterech jezykach, bo przylapalismy ja na tym, ze zna ich troche...

hei

2010-11-30T08:54:00.002+02:00

He / hei.
Piec palcow, piec zmyslow. Tchnienie.

Nieslyszalny. Gleboki. Oddech. Litera.

Symbolicznie: Pan Bog.

Hei zostalo dodane do imienia Abrama, kiedy Bog nazwal go AbraHAmem.
Boza obecnosc w nim.

zdjecia stare. beda i nowe. :)

weekend przed-urodzinowy w Eilacie.

moje ulice.

kotel.

dalet

2010-11-16T10:57:00.003+02:00

Litera dalet wywodzi sie od drzwi. Po hebrajsku Delet.

Symbolizuje tez osobe uboga, jest znakiem braku posiadania i unizonosci.

Drzwi... Gdy w hebrajskie imie Boga wlozymy litere dalet, powstanie slowo: yehuda.
Juda. Zyd.

W slowie "Juda" sa drzwi i jest Bog.

Kontynuujac opis przygod z bratem, dwa dni po Galilei udalismy sie do Eilatu. Z punktu widzenia "duchowego", czy nawet historycznego, Eilat mozna by kompletnie pominac w kazdej wycieczce do Izraela (i tak z reszta wiekszosc wycieczek robi), natomiast ja kocham tam wracac. To polaczenie pewnego sentymentu z dziecinstwa z niewyslowiona miloscia do wody, slonca i upalow. Leniuchowalismy na calego przez cale dwa dni. Plaza, woda, jedzonko, sklepy, spanie. Ewentualnie czytanie ksiazek. To wszystko. I bylo pieknie.

Duchowo Eilat jest dziwnym miejscem. Wcisniety miedzy Aqabe (Jordania) i Tabe (Egipt), z widokiem na czerwone gory Edomu, jest oddalony od ludzi i miejsc biblijnych. Jest osiedlem hoteli, centrum imprez, dyskotek i sklepow. Jest miastem zydowskim, ale chyba nie specjalnie modlacym sie. Oczywiscie to nie przeszkadza w odpoczynku, ale nie wzbudza zachwytu. :) W Eilacie miala miejsce moja pierwsza rozmowa po hebrajsku z Izraelczykiem. Oczywiscie przebiegla ona na minimalnie podstawowym poziomie z serii "jak sie macie na dzisiaj - dobrze, a ty? - wszystko fajnie, dzieki", ale najprzyjemniejsze bylo zobaczyc zaskoczenie na twarzy owego pana, zarzadzajacego nasza plaza. Pytajac jak sie mamy zapewne nie oczekiwal zrozumienia, a co dopiero odpowiedzi, wiec na moje "Chwala Panu, dobrze" wybuchnal serdecznym smiechem i od razu zagadal dalej. A moze po prostu uraczylo go moje uwielbienie Boga? ;)

Po Eilacie wrocilismy do Jerozolimy, by w koncu zostac dluzej w jednym miejscu i po prostu zyc. To znaczy, ze ja wrocilam do codziennych obowiazkow i pracy, a Pawelek mial czas i przestrzen, zeby poglebiac znajomosc miasta i pytac Pana Boga o to, co On o tym wszystkim mysli. Po wszystkich tych podrozach, przy ciaglym pakowaniu sie, zalatwianiu noclegow, posilkow i dojazdow, tym bardziej dociera do mnie, ze Jerozolima jest domem. :) Wracam tutaj z poczuciem ulgi, moge wypuscic powietrze i swobodnie opasc na lozko. Zrzucic klapki w przedpokoju, otworzyc okno i wlaczyc muzyke. Wylozyc szczoteczke do zebow na umywalce w lazience. Takie male radosci.

Jerozolima ma slodki zapach. Zastanawialiscie sie kiedys nad zapachami miejsc, miast, por roku? Tak, por roku. Moj odwieczny temat dyskusji z niektorymi przyjaciolmi. :) Owszem, pory roku pachna. W Izraelu troche slabiej, bo nie sa tak kontrastowo rozne. Z reszta tutaj pory roku sa tylko dwie: ciepla i nie taka ciepla. :) Ale wracajac do Jerozolimy... mowi sie, ze ma slodki zapach, zbyt czesto jest to odbierane w kontekscie duchowym, ale czasami wystarczy otworzyc sie na doslowne wrazenia... Drzewa, krzewy czy kwiaty w tym miescie maja specyficzny zapach, nieznany w Polsce. Miasto pachnie troche jak nasze swiateczne herbatki zimowe.

Tak poza tym to gdzieniegdzie pachnie tez kotami i sciekami. Oczywiscie to najmniej przyjemna rzecz w tym miescie. Z calym szacunkiem do mojej przyjaciolki Sylwii T. - nie przepadam za kotami. :) Sa wszedzie i sa wszystkie. Mam wrazenie, ze kazdy kot na swiecie ma swojego patrona w swietym miescie. Paletaja sie po kazdej dzielnicy, rozmnazaja bez ograniczen, wrzeszcza po nocach (tak, wrzeszcza, bo tego sie nie da inaczej nazwac) i zdaja sie byc jeszcze bardziej dumne niz koty w innych krajach. To takie zydowskie, zeby "sie nie dac", i widocznie udziela sie to wszystkiemu, co zyje. Jest jeden kotek do ktorego mam slabosc - moze dlatego, ze na razie jest malutki. :) Mieszka przy naszej Ambasadzie, nazywa sie Tiny (malenki).

gimel

2010-11-13T13:09:00.013+02:00

Gimmel, numer 3.
Oznacza sprawiedliwa zaplate.

Symbol przypomina biegnacego - bo spieszy odplacic.

Trzy to liczba stalosci.

Stabilnosc.

Tak jak fortepian ma trzy nogi.

Trojca jest stabilna.

Odwiedziny mojego brata (a wiec i moje eskapady z nim) zaczely sie od Tel Avivu i Cezarei, potem spontaniczny wyjazd do Galilei i nad Jezioro Genezaret (Kinneret), ostatni weekend bylismy w Eilacie, a teraz odpoczywamy w Jerozolimie.
Kazde z tych miejsc jest tak drastycznie rozne i reprezentuje tak inna kulture, ze postaram sie o kazdym z nich napisac pare zdan. Szczegoly historyczne pomine. Dla zainteresowanych - te szczegoly maja swoje miejsce w albumie Fascynujacy Izrael, wiec zapraszam do kupna w Wydawnictwie Koinonia, www.koinonia.org.pl. Wiernym czytelnikom obiecuje autograf i wspolne zdjecie. ;) Koniec reklamy.

Tel Aviv i Cezarea (a miedzy nimi Herzliyya i Netanya) znajduja sie na wybrzezu Morza Srodziemnego. Traktujac je nieco stereotypowo, musze przyznac, ze nie sa to miasta, w ktorych akurat chcialabym zamieszkac. Sa piekne, maja wiele do zaoferowania (plaza!!!), ale - w szczegolnosci Tel Aviv - sa raczej miastami imprezowymi, wypoczynkowymi i przebojowymi (takze w kontekscie konkurencyjnosci). Nie jestem businesswoman, ani "party animal", a juz napewno nie Yuppie, wiec z radoscia jestem w Tel Avivie tylko gosciem. Palki chyba podziela moje zdanie.

Nie mam juz tez 21 lat i z pokojem stwierdzam, ze bardzo mi z tym dobrze. :)

Spontaniczny wyjazd do Galilei wiazal sie z moja praca. To lubie. Mialam przeprowadzic wywiad z arabskim pastorem i odwiedzic tamtejszych chrzescijan, by napisac artykul. Wzielam Palka ze soba i pojechal z nami jeszcze Jim, koles z mojej pracy, ktory odpowiada za nasze kontakty z kosciolami w Izraelu i byl naszym kierowca. Pastor George i jego zona Rudi okazali sie przekochani (tia, George to bardzo arabskie imie... pewnie kiedys mial inne, ale podejrzewam, ze zmienil po nawroceniu. To sie tu zdarza, bo arabowie czesto maja takie imiona jak Mohammad, Sultan, Ahmed...).

Pozwolcie, ze wytlumacze pewne nazwy, ktore dla wielu ludzi sa bardzo problematyczne.

ARAB - to czlonek grupy etnicznej, kulturowej, geograficznej. Arab moze byc chrzescijaninem, moze byc muzulmaninem, albo moze nawet nie miec religii (chociaz to sie rzadko zdarza). Sa w Izraelu Arabowie, ktorzy od pokolen sa chrzescijanami, niektorzy twierdza, ze sa potomkami nawroconych 'pogan' z czasow Jezusa - co nie jest wykluczone. Arabowie w Izraelu moga byc Izraelczykami, niektorzy nawet wspieraja panstwo Izrael. Arabowie to tez mieszkancy innych krajow, np. Egiptu, Jordanii czy Syrii.

PALESTYNCZYK - etnicznie grupa arabska, 'obywatel' Palestyny niekoniecznie mieszkajacy w Palestynie, czyli w Strefie Gazy albo na Zachodnim Brzegu (rzeki Jordan). Jest przeciwnikiem Izraela, czesto niestety wspiera organizacje terrorystyczne, ktore nazywa "wyzwolenczymi". Niektorzy mieszkaja po stronie Izraelskiej i maja izraelskie papiery.

MUZULMANIN - inaczej Islamista, wyznawca Islamu, przedstawiciel grupy religijnej. Muzulmaninem moze byc czlowiek kazdej rasy, kazdego kraju czy jezyka - to niezalezne od grupy etnicznej i blednie utozsamiane z Arabami. Oczywiscie w tej czesci swiata raczej wszyscy muzulmanie sa Arabami, ale nie nalezy tego rownowazyc. Islamisci to glowni prowodyrzy agresywnych buntow, atakow, sa rzadzacymi w Palestynie.

Relacje z Izraelem i chrzescijanami:

ARABOWIE - moga byc jednymi z nas. :) Wielu Arabow w Betlejem albo w Nazarecie to chrzescijanie. Muzulmanie ich nienawidza. Niestety czesto sa dyskryminowani przez chrzescijan, bo sa utozsamiani z Islamem albo z Palestyna.

PALESTYNCZYCY - z nimi probujemy sie dogadac. Nie sa otwarci, bardzo zacietrzezwieni, czesto sa ofiara nawet nie samego Izraela, ale innych krajow muzulmanskich, ktore traktuja ich jako karte przetargowa, zwierzatko pokazowe dla Zachodu, zeby wzbudzic litosc i poczucie winy. Palestynczycy czesto sami nie maja swiadomosci, jak bardzo sa wykorzystywani przez swoich "kolegow", Iran, Syrie itd. w walce z Izraelem.

MUZULMANIE - z nimi nie umiemy sie dogadac. W ogole. Ani jako chrzescijanie, ani jako zydzi. Nie ma czegos takiego jak umiarkowany muzulmanin. Jezeli ktos sie odcina od radykalnego Islamu, to znaczy ze nie jest prawdziwym muzulmaninem (i kazdy prawdziwy muzulmanin mu to potwierdzi). Prawdziwy wyznawca Islamu wierzy, ze innowiercow mozna oklamywac, bo przeciez i tak zyja w klamstwie (stad brak efektow we wszelkich negocjacjach, na ktore sie nabiera Zachod). Izrael musi zniknac i podzial ziemi jest pierwszym krokiem do zwyciestwa. Docelowo, kazdy narod na swiecie powinien wyznawac Islam, albo zginac/zniknac.

Tak wiec mam nadzieje, ze nikt z nas nie bedzie uzywal hasel typu, "walczymy z arabami" albo nazywal zagrozenia w Europie arabskimi. To krzywdzace i nieprawdziwe, bo zagrozeniem jest Islam, a nie zadna grupa etniczna.

Wracajac do naszych nowych przyjaciol... George i Rudi sa jedna z tych wyjatkowych rodzin arabskich, ktore otwarcie mowia niesamowite prawdy:

- Jezus z Nazaretu jest Zydem i Zbawicielem wszystkich ludzi, jedyna droga do Ojca

- ziemia izraelska nalezy do zydow i nie powinna byc dzielona

To BARDZO niepopularne stwierdzenia i naszych nowych przyjaciol spotyka wiele nieprzyjemnosci ze strony zydow (za to, ze sa arabami), muzulmanow (za to, ze chca, by ziemia nalezala do Izraela) i niestety tez ze strony niektorych chrzescijan - Z TYCH SAMYCH POWODOW! To dla mnie jest najwiekszym absurdem i wstyd mi za tych chrzescijan.

Ale George i Rudi sa dzielni. Stawiaja opor przeciwnosciom i ewangelizuja swoich sasiadow. Ich arabska wioska w Galilei jest juz w ponad polowie chrzescijanska. Bardzo potrzebuja naszych modlitw, szczegolnie o bezpieczenstwo i zdrowie. Rudi jest bardzo schorowana i polega w pelni na lasce Bozej i modlitwie.

W drodze powrotnej do Jerozolimy przejechalismy obok jeziora Kinneret i zobaczylismy nieco wiecej pieknej Bozej ziemi. Pooddychalismy swiezym powietrzem (Galilea jest bardziej zielona, bogatsza w faune i flore, a Jerozolima jest na pustyni). Oboje z Pawlem bardzo przezywamy to, co nam Pan Bog tutaj pokazuje i czego nas uczy. Ten wyjazd w bardzo praktyczny sposob potwierdzil nam to, ze stojac z Izraelem mozemy kochac naszych arabskich braci w wierze i razem mozemy blogoslawic ta ziemie i Zydow. Jedno z drugim nie musi kolidowac. Moje serce jest z zydowskim Izraelem, ale mam przyjaciol Arabow, nasladowcow Jezusa. Z jednymi laczy mnie zydowski Mesjasz, z drugimi laczy mnie Chrystus.

Czy wiesz, ze Mesjasz i Chrystus to jedno, tylko po hebrajsku i po grecku? =Namaszczony.

Jezus jest Ksieciem Pokoju - tutaj bardziej doslownie niz gdziekolwiek indziej. Prawdziwy nasladowca Jezusa nie jest wrogiem ani Zydow, ani Arabow, bo i jedni i drudzy potrzebuja Bozej milosci.

Ciag dalszy nastapi. :)

bet

2010-10-26T22:58:00.003+02:00

Bet to pierwsza litera Biblii. Nie Alef, tylko Bet.
Tak jakby nam sugerowano, ze to nie jest sam poczatek. Ze zanim "na poczatku" Bog stworzyl niebo i ziemie, byl Alef.
Jeden. Pierwszy.

Bet to tez dwoistosc. Rabini mowia, ze dwoistosc Pisma to Tora pisemna i ustna.

Mysle, ze ta dwoistosc jest w czyms innym. W pierwszym i odnowionym przymierzu.

Gdy przychodze rano do pracy gazety Jerusalem Post i Haaretz czekaja na mnie juz na progu. Biore szklanke wody i ruszam do swojego biurka. Dziele biuro z Amerykanka Taylor i Niemka Birte, a za sciana osobne biuro ma Aaron. Dwoje drzwi dalej jest biuro Pierra i Emanuela. Naszym szefem jest David, ale jego biuro jest w innym miejscu. Birte w zasadzie nie pracuje z nami, bo jest tlumaczem dla naszego wydania w Niemczech, wiec robi 'swoje'. Naszym "zarzadzajacym", w pewnym sensie, jest Aaron, ktory zleca nam o czym mamy pisac i redaguje wszystkie wychodzace teksty. Pierre sklada program radiowy. Taylor, Emannuel i ja wykonujemy podobna prace, przy czym ja nadal jestem na etapie 'szkoleniowym'.

Codziennie przegladam gazety, potem sledze wydarzenia na Bliskim Wschodzie w internecie i zabieram sie za pisanie raportow. Na podstawie roznych zrodel musimy opracowac prawdziwy, informatywny i zwiezly material, ktory na koniec dnia zostanie rozeslany na caly swiat. Rownolegle lub nastepnie (w zaleznosci od tego, jak burzliwy mamy dzien) zabieram sie za pisanie artykulow, rowniez dotyczacych spraw biezacych, na temat czegokolwiek, co dotyczy Izraela i chrzescijan. Uswiadamiam sobie, ze naprawde jestesmy ambasadorami tej ziemi i Bozego Krolestwa na ziemi - dziesiatki tysiecy ludzi na roznych kontynentach polega na nas, jako swoim glownym zrodle informacji.

Moze powinnam byla od razu w pierwszym wpisie wyjasnic... stoje z Izraelem. :) Wierze, ze to ziemia ukochana przez Pana. Wierze, ze narod zydowski jest narodem wybranym, a my zostalismy w niego wszczepieni. Wszczepienie to nie wymiana. Wierze, ze ta ziemie Bog przeznaczyl dla Zydow. Wierze, ze Bog kocha Palestynczykow i Arabow. Wierze, ze wszyscy potrzebuja Jezusa.
NIE wierze w ludzkie sojusze i kompromisy. Nie wierze w dobre intencje Abbasa, Assada i Ahmadinejada. Nie wierze w skutecznosc ONZ, NATO i UE w sprawie izraelskiej. Nie wierze Obamie. Nie wierze w zadne obietnice ani pomysly pokojowe muzulmanow.

Wszyscy w pracy balansujemy miedzy tym, co duchowe, a tym, co fizyczne. Jestesmy dziecmi Bozymi, postawionymi na tej ziemi, by stac w obronie prawdy. Na spolecznosciach modlimy sie o Boza ochrone nad Izraelem, o zbawienie dla Zydow, o prowadzenie Ducha Swietego dla nas. "Ze wzgledu na Syjon nie bede milczec i ze wzgledu na Jeruzalem nie spoczne, dopoki nie wzejdzie jak jasnosc jego sprawiedliwosc i nie zaplonie jego zbawienie jak pochodnia." (Iz 62:1)

Moj czas ulgowy tutaj szybko sie skonczy, bo wczoraj okazalo sie, ze Taylor musi wyjechac. Ministerstwo Spraw Wewnetrznych Izraela postanowilo nie przedluzyc jej wizy, co znaczy, ze po paru latach pracy tutaj Taylor musi spakowac sie i opuscic kraj w tydzien. Dla wszystkich bylo to ogromnym zaskoczeniem, a dla mnie najwiekszym stresem. Emanuel tez musi wyjechac, pozalatwiac pewne formalnosci w Szwecji, i wroci (prawdopodobnie) koncem roku. To znaczy, ze poczawszy od przyszlego tygodnia wszystkie serwisy informacyjne sa na glowie Aarona i mojej. Jak to dobrze, ze wyzwania uwalniaja we mnie energie, nie panike. Ale czeka mnie jeszcze duzo nauki.

Wczoraj odwiedzilam tutejszy dom modlitwy, Sukkat Hallel. Domow modlitwy jest w Jerozolimie wiecej, aczkolwiek nie jestem pewna, czy wszystkie funkcjonuja cala dobe, siedem dni w tygodniu. Sukkat Hallel tak. To dom modlitwy powiazany (albo zainicjowany) przez IHOP w Kansas. W poniedzialki wieczorem jest spolecznosc, na ktorej zawsze jest jakis mowca. Planuje brac w niej udzial, gdyz niestety nie moge uczeszczac do King of Kings. KoK spotyka sie w tym samym czasie, kiedy ja musze byc w szkole - w niedziele wieczorem. A niedziela jest pierwszym dniem tygodnia - dniem pracy. Dniem, kiedy Bog stworzyl niebo i ziemie. :)

alef

2010-10-22T02:00:00.005+02:00

Alef to pierwsza litera alfabetu hebrajskiego.

Kiedy Bog przedstawia sie, jako "Jestem ktory jestem", w jezyku hebrajskim wszystkie trzy wyrazy zaczynaja sie od litery Alef: Ech-ie Aszer Ech-ie (אהיה אׁשר אהיה -czytamy od prawej)

Trzy razy. Jedna litera. Pierwsza.

Trzy. Jeden. Pierwszy.

Wlasnie minal miesiac od mojego przyjazdu do Jerozolimy. Trudno w to uwierzyc, bo z jednej strony dopiero co odkrywam blaski i cienie tutejszego zycia, a z drugiej mam wrazenie, ze zawsze tu bylam. Czuje sie miejscowa. Najwyrazniej nie tylko ja tak mysle, bo przypadkowi ludzie mowia do mnie po hebrajsku, a przechodnie pytaja o droge. Wiem, wiem, to przez te wlosy. :)

Mieszkam w wysublimowanej dzielnicy (na standard centrum, oczywiscie), na tej samej ulicy, na ktorej jest moje miejsce pracy. Kocham specyfike tego miasta - to najwieksze miasto w Izraelu, a jednak sie tego nie czuje. Zbieram blogoslawienstwa metropolii, ale czuje sie jak w Ustroniu. Do pracy tez mam mniej wiecej podobna odleglosc jak mialam w Ustroniu. :)

Ambasada pod wieloma wzgledami przypomina mi Fundacje. Dla niewtajemniczonych - to organizacja chrzescijanska, nie polityczna. Kiedy w 1980 roku Izrael oglosil Jerozolime swoja niepodzielona stolica, ONZ nie uznalo tego i wiekszosc panstw przeniosla swoje ambasady z Jerozolimy do Tel Avivu. Chrzescijanie z roznych krajow staneli na wysokosci zadania i na przekor swiatu zalozyli swoja ambasade w Jerozolimie, by dac wyraz swojej solidarnosci z Izraelem. Tym jest ICEJ - International Christian Embassy Jerusalem.

Pracuje w dziale medialnym ambasady, to znaczy, ze:
- codziennie: wysylamy newsy o biezacych wydarzeniach z Izraela i Bliskiego Wschodu;
- co tydzien: tworzymy godzinny program radiowy Frontpage Jerusalem;
- co miesiac: wspoltworzymy chrzescijanski dodatek do Jerusalem Post, najwiekszej anglojezycznej gazety na Bliskim Wschodzie;
- co dwa miesiace: wydajemy gazete "Word from Jerusalem", w ktorej piszemy o dzialaniach ICEJ i chrzescijan w Izraelu, na rzecz Zydow.

Musze przyznac, ze nasza medialna ekipa jest najlepsza z calej ambasady. :) Jak to dziennikarze, wszyscy maja lekkie ADHD, choleryczny temperament, nieogarnieta ciekawosc zycia i wiedze totalna. Ale moze wlasnie dlatego wszystko to razem wziete sprawia, ze jestesmy najbardziej kolorowym zestawem. Narodowosciowo takze. Jest Amerykanka, Izraelczyk (chociaz bardziej by pasowalo haslo "nawrocony amerykanski zyd"), Poludniowo-afrykanczyk, Szwedo-kongijczyk, Niemka, no i... ja. Polka, ktora wszyscy biora za zydowke, a jak sie odezwie, to za amerykanke.

Na codzien latwo zapomniec, ze jest sie w centrum swiata, w oku cyklonu, na samotnej wyspie w islamskim morzu. O tym przypominaja tylko drobiazgi, takie jak to, ze zarowno moj blok jak i miejsce mojej pracy maja podziemne bunkry. Uzbrojeni zolnierze juz nie robia wrazenia, ani wykrywacze metali w wejsciu do centrum handlowego, biblioteki czy restauracji. Czasami tylko nachodza reflekcje, na przyklad po wejsciu do autobusu. Przygladasz sie kazdej osobie, ktora wsiada i wiesz, ze tak naprawde w obliczu zagrozenia jestes bezsilny. Wszystko w Bozych rekach. Ale to najlepsze rece.

Powoli zaglebiam sie w uroki mojego zycia tutaj. Zaczynam dzien od kubka kawy i porannej gazety. Nigdy nie bylam tak ze wszystkim na biezaco. Czasami trzeba uderzyc na jakas konferencje prasowa, gdzie zazwyczaj gubie sie w towarzystwie opalonych "garniakow", ktorzy wchodza do pomieszczen w ciemnych okularach. Tak, oni reprezentuja swiatowe dzienniki, a ja przeciez jestem nie z tej ziemi. :) Chwala Ci, Tato. Bardzo latwo ulegam goraczce politycznej. Czytajac wszystkie wiadomosci kazdego dnia nie da sie pozostac niewzruszonym. Sfrustrowanie ludzka ignorancja, agresja i bufoniarstwem czasami wyciska lzy.

Rozpoczelam juz takze szkole hebrajskiego. Oczywiscie, jak to ja, spoznilam sie z zapisami, wiec dolaczylam do grupy pod koniec drugiego tygodnia (opuszczajac ok. 10 godzin). Doswiadczenie w gromadzeniu informacji i zawzietosc w uczeniu sie hebrajskiego alfabetu w koncu zdaly egzamin - po godzinie czulam sie juz calkiem swobodnie. Tak wiec oficjalnie znowu jestem studentka i bede miala legitymacje do znizek. :) Mam fajna grupe - najlepsze byly trzy pierwsze osoby, ktore poznalam. Ich stereotypowe imiona w kontekscie ich krajow mnie rozwalily: Amerykanka Pamela, Brazylijczyk Alberto i Rosjanin Siergiej (kocham to imie :))). Jakby sobie ze mnie zarty robili. :) A najpiekniejsze bylo to, ze z kolei z wygladu kazdy z nich wygladal na 100% zyda. :) I pewnie tak jest.

Tym optymistycznym akcentem chcialam wszystkim podziekowac za czytanie i powiedziec, ze za mniej wiecej dwa tygodnie mam urodziny. ;)

good night and good luck.